Dramas from Studio KAM-LANG-DEE SOI 6 PRODUCTION COMPANY LIMITED

A difficult life of Pokchat who has to fend for family. He adheres to the good deeds following her father’s teaching. He has Namfon, the daughter of a tycoon, helping him and his family. They develop a relationship. But things turn worse when Pokchat has to face several misunderstandings. His father disappeared without a clue discouraging him. But his determination stands him up and the good deeds will lead him to success.

Din is a good-natured orphan boy raised in a Buddhist temple. Apichat, a businessman, likes Din’s character and invites him to work at his company with Sai, Din’s female friend. Apichat wants to give his son and daughter, Akanee and Fahsai, life lessons, so he assigns a new project to four of them to invent a new lot of furniture promising a rocket sale. Fahsai starts to fall for Din during the challenge.

At the resident of Luang Pichaitanee by the canal Ampawa in 1875, Choi found that her husband Luang Chollatanpruettikrai returned from Nakhon Si Thammarat with Thongsamlee, his new minor wife. Choi, the master of royal cuisine recipe felt intruded when Thongsamlee used her kitchen to cook the spicy southern Thai dish for Luang Chollatanpruettikrai. They competed to win the heart of Luang Chollatanpruettikrai by cooking.

“ เมื่อเขาต้องการจะหลุดพ้นจากคำว่าอัปลักษณ์ ทางเดียวที่จะช่วยเขาได้ก็คือการศัลยกรรม แต่ชีวิตที่กำลังรุ่งโรจน์กลับต้องรุ่งริ่ง เมื่อใบหน้าใหม่ของเขาดันไปเหมือนกับหัวหน้าแก๊งมาเฟียใหญ่ของประเทศที่ตายไปแล้ว !!! ” ปาน...หรือ ปานเทพ ชายหนุ่มผู้มีปานดำที่หน้าเป็นเอกลักษณ์ กำลังโค้งรับเสียงตบมือจากบรรดาเด็กๆ ที่อยู่ภายในชุมชนแออัดที่มาดูการแสดงของเขา แม้ว่าจะเป็นแค่เสียงตบมือเปาะแปะแต่มันก็เติมเต็มความสุขที่ต้องการจะเป็นนักแสดงให้กับเขา แต่ปานเทพก็มีความสุขได้ไม่นานก่อนที่บรรดาพ่อแม่ของพวกเด็กๆ จะตรงเข้ามาแล้วรีบพาลูกหลานตัวเองกลับไปเพราะเหตุผลที่ว่ากลัวว่าไอ้ปานดำที่อยู่บนหน้าจะติดมาถึงลูกหลานของพวกเขา ปานกลับบ้านไปพร้อมกับความคับแค้นใจที่ตัวเองเหมือนปีศาจจนไม่มีใครอยากเข้าใกล้ แต่ก็มี โฉมฉาย...แม่ผู้เข้าใจและรักปานคอยปลอบโยน ปานรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจที่ตัวเองเกิดมาอัปลักษณ์อับโชค เขาอยากจะออกไปจากชุมชนแออัดแห่งนี้ อยากจะเอาปานดำที่หน้าออก ไอ้ปานดำบ้าทำให้เขาไม่ได้เป็นนักแสดง เป็นแค่ไอ้แมสเซนเจอร์ที่ต้องคอยใส่หมวกกันน็อคปิดหน้าไปวันๆ โฉมฉายเห็นปานเป็นอย่างนั้นก็รู้สึกเสียใจไม่แพ้ลูกชาย โฉมฉายจึงรีบบอกข่าวดีให้กับปานรู้ นั่นก็คือ การะเกด...ดาราสาวสุดฮอตจะมาถ่ายละครที่ชุมชนของเราในวันพรุ่งนี้ ปานถึงกับช็อคไป เพราะการะเกดคือไอดอลของเขา ทั้งการแสดงและหน้าตา และปานเองก็ได้ยินมาว่าการะเกดเป็นคนใจบุญ บางทีเธออาจจะสงสารและช่วยพาเขาเข้าวงการก็ได้ เช้าวันรุ่งขึ้นปานบุกไปที่กองถ่ายด้วยความหวังเต็มเปี่ยมที่จะได้เจอกับเจ้าหญิงของเขา แต่ก่อนที่ปานจะเจอเจ้าหญิง ก็ด๊านนนนไปเจอกับนังมารร้ายอย่าง แก้วกานดา...เด็กเสริฟน้ำประจำกองถ่ายเสียก่อน แก้วกานดาเข้าใจผิดคิดว่าปานเป็นพวกถ้ำมองโรคจิต โดยไม่รู้ว่าที่ปานด้อมๆ มองๆ เพราะไม่กล้าที่จะแบกหน้าที่มีปานดำเข้าไปหาการะเกดนั่นเอง เรื่องราวใหญ่โตจนวุ่นวายไปทั้งกองถ่าย ดีที่ยังมี คอง...ขาใหญ่ประจำชุมชนที่รับหน้าที่เป็นผู้ติดต่อประสานงานให้กับกองถ่าย เข้ามาเอาเรื่องปานเพราะการเกิดเรื่องอย่างนี้ก็เท่ากับทำให้เขาเสียหน้า แต่ยังไม่ทันที่ปานจะโดนชุดใหญ่จากคอง การะเกดก็เข้ามาเคลียร์แล้วขอให้เลิกแล้วต่อกัน ปานถึงกับอ้าปากค้างที่การะเกดเข้ามาช่วยเขา นี่ซิ...เจ้าหญิงของผม แต่แล้วปานก็ได้รู้ว่าที่การะเกดช่วยปานเอาไว้นั่นก็เพราะเป็นวันที่นักข่าวบันเทิงลงกอง แล้วการะเกดก็ต้องการสร้างภาพนั่นเอง แล้วที่ทำให้ปานต้องอึ้งหนักก็ คือ คำพูดดูถูกที่บอกให้เขาไปเกิดใหม่ก่อนที่จะมานักแสดง เพราะไอ้หน้าปานอย่างเขา ต่อให้เดินบนถนนธรรมดายังยาก ปานกลับมาบ้านด้วยหัวใจที่แตกสลาย โฉมฉายกับ สายรุ้ง...ผู้เป็นน้องสาวที่หน้าเหมือนกัน เกิดกันคนละพ่อคนละแม่กับปานพอรู้เรื่องก็ช่วยกันพูดให้กำลังใจว่าที่การะเกดพูดอย่างนั้นอาจจะเพราะว่าอายที่อยู่ต่อหน้านักข่าวก็ได้ ปานคิดไปคิดมาแล้วก็มีกำลังใจฮึดขึ้นมาอีกครั้งอย่างเข้าข้างตัวเองว่ามันอาจจะจริงอย่างที่แม่กับน้องสาวว่าก็ได้ นั่นจึงเป็นสาเหตุให้ในวันรุ่งขึ้น ปานบุกไปที่กองถ่ายอีกครั้ง แล้วปานก็ได้รู้ว่ายังไงเขาก็ไม่มีวันที่เอื้อมถึงดอกฟ้าอย่างการะเกดได้ แถมคราวนี้การะเกดยังล้อเขาเป็นเรื่องสนุก ปานรู้สึกอายและโกรธที่เขาเหมือนเป็นตัวตลกให้กับคนในกองถ่ายหัวเราะกัน จะมีก็แต่เพียงแก้วกานดาที่ยืนมองปานด้วยความเห็นใจ ปานกลับมาด้วยหัวใจที่แตกสลาย แก้วกานดาตามเข้ามาเพื่อปลอบปาน ปานแปลกใจที่แก้วกานดาเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่กลัวไอ้หน้าดำอย่างเขา แก้วกานดาจึงบอกว่าเธอเข้าใจหัวอกของปาน แล้วปานก็ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด ปานนิ่งงันไปเพราะไม่คิดว่าจะมีที่เข้าใจเขา แต่ก็อย่างที่เขาว่ากัน คนยิ่งรักมากก็ผิดหวังมากเป็นธรรมดา ความเสียใจของปานมันมากเกินกว่าที่คำปลอบใจของแก้วกานดาจะรักษามันหาย แล้วความผิดหวังของปานทำให้คืนนั้น ปานคิดที่จะทำบางอย่างที่จะเปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล เช้าวันรุ่งขึ้นโฉมฉายถึงกับเข่าอ่อนเป็นลมล้มพับเมื่อรู้ปานหนีออกจากบ้านไปพร้อมกับเงินเก็บเรือนแสนที่เธอเก็บหอมรอมริบมาทั้งชีวิต ไม่มีใครรู้ว่าปานหายไปไหน ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วไปทำอะไร ที่วัดแห่งหนึ่ง ครอบครัว “พินธุสุวรรณ” กำลังเศร้าโศกเสียใจกับการจากไปของ เพทาย...ลูกชายคนโตที่ รำไพ...ผู้เป็นแม่ที่กำลังจะวางมือจากธุรกิจสีเทา โดยให้เพทายขึ้นมาบริหารงานต่อ แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อรถของเพทายถูกสิบล้อชนอย่างจัง ทุกคนเชื่อว่าเป็นอุบัติเหตุ จะมีก็แต่ เพชรฉาย...น้องชายมุทะลุและรักพี่ชายเป็นที่สุดคิดว่าต้องเป็นฝีมือของ สารวัตรมงคล...นายตำรวจเก่าที่หันมาเล่นการเมืองจนมีอำนาจล้นฟ้า เพชรฉายว่าต้องเป็นฝีมือของมงคลที่ต้องการจะขยายอำนาจเข้ามาในเขตการปกครองของตน รำไพบอกให้ทุกคนใจเย็นๆ เธอเองเสียใจเป็นที่สุดกับการจากไปของเพทาย แต่ตอนนี้ยังไม่มีหลักฐานอะไร ถ้าเมื่อไหร่เธอรู้ว่าเป็นฝีมือของไอ้มงคลจริง ต่อให้มันมีสิบชีวิตก็ชดใช้ไม่พอ แก้ว หรือแก้วกานดาอยู่ในชุดนางรำรู้สึกบรรยากาศงานศพชักจะไม่ค่อยดีจึงหันไปถามกับ สำราญ...พ่อและผู้เป็นหัวหน้าคณะลิเกสำราญราษฏร์ ที่รับงานรำ ลิเก ลำตัด ทุกชนิด โดยเวลาว่างๆ แก้วก็ไปเป็นเด็กเสริฟน้ำแต่จริงๆ แล้วเธอ คือ นางเอกลิเกนั่นเอง สำราญเล่าให้ฟังว่างานศพนี่เป็นงานศพของพวกมาเฟียใหญ่ โดยเฉพาะไอ้คนที่ตายน่ะ ได้ยินมาว่าเป็นมหาโจรมาเกิดเลยนะ แก้วกานดาได้แต่จ้องมองรูปของเพทายหน้าโลงศพเอาไว้อย่างติดตา สามวันผ่านไป...ปานค่อยๆ ลืมตาขึ้นในห้องพักของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง แล้วทันที่ปานส่องกระจกมองหน้าตัวเอง เขาถึงกับอึ้งไปกับใบหน้าใหม่ของเขา ! ถูกแล้ว ! ที่ปานหายออกจากบ้านไปพร้อมกับเงินเก็บของโฉมฉายเพราะเขามาทำศัลยกรรมใบหน้าของเขานั่นเอง แรงผลักจากคำพูดของการะเกดทำให้ปานรู้ว่าสาเหตุที่เขาต้องมีชีวิตเหมือนพลเมืองชั้นสองอย่างนี้เพราะหน้าตาอันอัปลักษณ์ของเขา และถ้าเขาจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้เขาก็ต้องแก้ไขที่ต้นเหตุ นั่นก็คือใบหน้าของเขา ปานพอใจกับใบหน้าของเขาเป็นที่สุด เขารู้สึกเหมือนตัวเองเกิดใหม่ในร่างของ นิว...วงศกร ผสมกับ คูณ...คณิน ยังไงอย่างงั้น นิติภูมิ...หมอผู้แปลงโฉมถึงกับบ่นอุบเพราะกว่าจะเปลี่ยนโฉมหน้าของปานได้ก็ทำเอาเหนื่อยพอดูไม่คุ้มกับเงินที่ปานให้มา แต่อย่างว่าคลินิกเถื่อนจะคิดแพงกว่านี้ก็ไม่ได้ นิติภูมิบอกกับปานว่าอย่าเพิ่งดีใจเพราะกว่าที่ใบหน้าของเขาจะเข้ารูปเข้ารอยต้องผ่านไปสามเดือนก่อน แล้วปานจะต้องมาหาหมอทุกๆ เดือนเพื่อตรวจเช็คทั้งซิลิโคนและรอยแผลต่างๆ ปานนอนพักในห้องเพื่อเฝ้ารอที่จะออกจากโรงพยาบาลไปพบกับชีวิตใหม่ที่เขาใฝ่ฝัน โดยไม่รู้เลยว่าเรื่องวุ่นๆ กำลังเกิดขึ้นเพราะใบหน้าใหม่ของเขา นั่นก็คือ...ใบหน้าของเขาที่ถูกศัลยกรรมใหม่นั่นเหมือนกับเพทายราวกับคนคนเดียวกัน !!! หลังจากที่ปานพักฟื้นจนบาดแผลและทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้วจึงเริ่มออกมาพบกับชีวิตใหม่ แล้วสิ่งแรกที่เขาแบกหน้าหล่อๆ ไปเป็นที่แรกก็คือ การไปหาการะเกดที่กองถ่ายละคร แล้วปานก็พบว่าการเป็นคนหล่อช่างดีอะไรอย่างนี้ เพราะเขาเห็นว่าการะเกดมีท่าทีสนใจเขาขึ้นมาทันทีหลังจากที่พบกัน แต่ขณะที่การะเกดกับปานกำลังจะทำความรู้จักกัน มาร์ค...ลูกชายของ สารวัตรมงคลที่มาติดพันการะเกดก็เข้ามา แล้วทันทีที่มาร์คได้เห็นปาน (ที่ใบหน้าเหมือนเพทาย) ก็ตกใจทันที มาร์คอุทานออกมาในทำนองว่าเพทายยังไม่ตายเหรอ ปานที่กำลังงงๆ ก็งงหนักขึ้นเมื่อแก้วกานดาก็ดันโผล่เข้ามาพร้อมกับอาการตกใจสุดขีด เพราะแก้วกานดาจำได้ทันทีว่าไอ้คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือเพทาย ลูกชายมาเฟียใหญ่ที่ตายไปแล้ว ปานเองก็ตกใจเมื่อได้ยินที่แก้วกานดาบอกอย่างนั้น ปานรีบออกมาจากกองถ่ายเพื่อตั้งสติ แต่ก็เหมือนชะตาชีวิตใหม่กำลังถาโถมเข้ามาไม่ให้ปานตั้งตัว เมื่อปานวิ่งออกมากลางถนนจนถูกรถของรำไพเฉี่ยวจนล้มลง รำไพรีบลงมาดูก่อนที่เธอจะอึ้งไปเมื่อได้เห็นหน้าของเพทายลูกชายเธออีกครั้ง ปานค่อยๆ ฟื้นขึ้นมาที่บ้านที่ใหญ่โตราวกับวังของรำไพ ท่ามกลางความงุนงงของทุกคน ทุกคนไม่คิดว่าร่างของปานที่ยืนอยู่ตรงหน้าจะเป็นคนอื่นนอกจากจะเป็นเพทายเท่านั้น แล้วก็เป็นเพชรฉายที่บอกว่าทั้งหมดต้องเป็นแผนของเพทายที่แกล้งตายแน่นอน เพื่อให้ฝ่ายมงคลตายใจ ขณะที่ปานเองก็พยายามจะอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นแต่ก็เหมือนว่าไม่มีใครเชื่อ และแล้วปานก็มีชีวิตใหม่อย่างที่หวัง เพราะตอนนี้เขา คือ เพทาย ผู้นำคนใหม่แห่งกลุ่ม “พินธุสุวรรณ” มงคลหงุดหงิดและโกรธแค้นเป็นที่สุดเมื่อมาร์คได้เล่าเหตุการณ์ที่ได้เจอกับเพทายที่กองถ่าย มงคลเองก็คิดเช่นเดียวกับเพชรฉายว่างานศพที่เกิดขึ้นเป็นงานศพปลอมที่หลอกให้เขาตายใจ แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ในเมื่อมันฟื้นได้เราก็ทำให้มันตายใหม่ได้ ปานเริ่มต้นชีวิตใหม่ในร่างของเพทายที่ต้องเรียนรู้การเป็นหัวหน้าและการดูแลธุรกิจของตระกูลให้กับรำไพ ปานตกกระไดพลอยโจนแต่ก็น้ำท่วมปากบอกใครไม่ได้ สิ่งเดียวที่เขาทำได้ก็คือ เขาต้องทำตัวให้แนบเนียนให้เหมือนเพทายมากที่สุด เพราะถ้าคนอื่นรู้ความจริงว่าเขาเป็นปานเทพไม่ใช่เพทาย เขาเองก็คงต้องหายไปจากโลกนี้อย่างไร้ร่องรอยเหมือนกัน แต่เพชรฉายเองก็เริ่มรู้สึกว่าพี่ชายเปลี่ยนไป จากที่แต่ก่อนเป็นคนเงียบๆ แต่เดี๋ยวนี้กลับเข้ากับทุกคนได้แม้กระทั่งแม่บ้านในบ้านที่แต่ก่อนแทบจะไม่เคยอยู่ในสายตา หรือวิชาการต่อสู้ การยิงปืนที่แทบจะเรียกได้ว่าหายไปเกือบหมด ปานในร่างของเพทายก็โกหกไปเรื่อยว่ายังไม่หายจากอาการบาดเจ็บที่เกิดขึ้น แต่สิ่งที่ทุกคนแปลกใจมากที่สุดก็คือ เดี๋ยวนี้เพทายกลับชอบดูละคร ชอบการแสดง ทั้งๆ ที่แต่ก่อน แม้แต่เพลงเพทายยังไม่คิดจะฟังเลย ปานมักจะหาโอกาสไปหาการะเกดทั้งที่บริษัทและที่กองถ่ายอยู่เสมอ จนกระทั่งผู้จัดเห็นใบหน้าที่หล่อเหลาของปานจึงได้ชักชวนให้ปานเล่นละครกับการะเกด ! รำไพ เพชรฉายถึงกับแปลกใจเมื่อปานบอกเรื่องที่จะเข้าวงการ ปานที่มีพื้นฐานการแสดงอยู่แล้วจึงทำให้ทั้งรำไพและเพชรฉายเชื่อเหตุผลที่ว่าถ้าเราเป็นคนสาธารณะ มงคลที่คิดจะทำอะไรก็คงต้องคิดหนัก แล้วนั่นจึงทำให้ปานได้เข้าวงการอย่างที่ใฝ่ฝันมาตลอดชีวิต ปานกลับไปหาโฉมฉายและสายรุ้ง เพราะอยากรู้ว่าแม่และน้องสาวเป็นยังไง ปานรู้สึกผิดเพราะตั้งแต่เขาออกจากบ้านมาพร้อมกับเงินเก็บของแม่ ทำให้โฉมฉายป่วยหนัก สายรุ้งเองนอกจากเรียนหนังสือแล้วยังต้องหางานทำเพื่อหาเลี้ยงครอบครัว ปานในร่างของเพทายเข้าไปหาคนทั้งสองเพื่อออกปากช่วยเหลือ แต่เขากลับโดนโฉมฉายและสายรุ้งไล่ออกมา ถึงพวกเราจะจนแต่พวกเราก็มีศักดิ์ศรี แต่แล้วปานก็ได้พบกับสายรุ้งอีกครั้งที่ผับของเขา สายรุ้งมาทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟ แล้วที่นั่นสายรุ้งก็ได้พบกับเพชรฉายเมื่อเพชรฉายเข้ามาช่วยสายรุ้งจากการถูกพวกขี้เมาลวนลาม ปานอยากช่วยสายรุ้งจึงแกล้งบอกให้เอาสายรุ้งไปเป็นคนรับใช้ที่บ้าน โดยที่เพชรฉายก็ไม่เข้าใจว่าทำไมปานถึงได้เจาะจงสายรุ้งเท่านั้น ปานเลยบอกว่าสงสัยว่าสายรุ้งจะเป็นสายของมงคลเลยต้องเอามาไว้ใกล้ๆตัว ไม่เคยได้ยินหรือไง เก็บเพื่อนไว้ใกล้ตัว แต่ให้เก็บศัตรูให้ใกล้ยิ่งกว่า แต่ดูเหมือนการช่วยเหลือของปานจะยิ่งทำให้น้องสาวแย่ เพราะสายรุ้งโดนเพชรฉายเพ่งเล็งจนทั้งคู่ก็กลายเป็นไม้เบื่อไม้เมาไปอีกคู่ ปานกลับมาใช้ชีวิตในร่างของเพทาย เพียงแค่วันแรกที่ปานต้องเข้าฉากก็มีปัญหาซะแล้วเพราะสิ่งที่ปานเคยคิดว่าการแสดงนั่นง่ายกลับไม่ง่ายอย่างที่คิด ส่วนแก้วกานดาก็แอบสังเกตเพทายจนทั้งคู่ได้มีโอกาสคุยกัน แก้วกานดาแนะนำเรื่องการแสดงให้กับปาน แต่ปานกลับเชิดใส่เพราะแก้วกานดาเป็นแค่คนเสิร์ฟน้ำจะรู้อะไรเรื่องการแสดง แต่เมื่อการแสดงของเขามีปัญหา แล้วปานลองใช้วิธีอย่างที่แก้วกานดาบอก มันกลับได้ผลจริงๆ จนกระทั่งวันนึงเมื่อแก้วกานดาต้องกลับบ้านดึกเพราะเคลียร์ของไม่เสร็จ เป็นจังหวะเดียวกับที่ปานเองกำลังจะกลับบ้านเช่นกัน ปานจึงอยากตอบแทนเรื่องการแสดงโดยการอาสาไปส่งบ้าน ขณะเดียวกันมาร์คเองก็เจ็บใจที่เพทายบังอาจที่คิดจะจีบการะเกดแข่งกับเขา ทำให้มาร์คหาโอกาสที่จะกำจัดเพทายที่เป็นทั้งศัตรูหัวใจและศัตรูธุรกิจ แล้วก็ไม่มีเวลาไหนเหมาะที่ลงมือในคืนนี้ ขณะที่ปานและแก้วกานดานั่งรถมาด้วยกัน แก้วกานดาได้พูดคุยเรื่องที่เธอเห็นในงานศพหรือแม้กระทั่งทำไมมาเฟียอย่างเพทายถึงได้มาเป็นนักแสดง แต่ทันใดนั้นเสียงปืนก็ดังขึ้น เมื่อปานหันไปก็เห็นว่าเขากำลังโดนไล่ยิงอยู่ ปานและแก้วกานดาต้องหนีกันสุดชีวิตก่อนที่ทั้งสองจะอาศัยเก่งบวกเฮงรอดพ้นจากการตามฆ่าของมาร์คมาได้ ชีวิตของปานเริ่มตกอยู่ในอันตราย เพราะมาร์คเริ่มคุกคามเขาอย่างหนัก ปานเริ่มรู้สึกถึงอันตรายและไม่มีความสุขกับการเป็นมาเฟีย และความรู้สึกผิดที่อยากกลับไปดูแลแม่และน้องสาว ปานจึงกลับไปหานิติภูมิเพื่อผ่าตัดใบหน้าให้กลับเป็นปานคนเดิมอีกครั้ง แต่ปานก็ต้องอึ้งไปเมื่อคลินิคของนิติภูมิปิดตัวลงเพราะถูกตำรวจจับในข้อหาเปิดคลินิคเถื่อน ปานกลับไปหาโฉมฉายและสายรุ้งก่อนที่จะตัดสินใจเล่าทุกอย่างที่ผ่านมาให้ฟัง แต่โฉมฉายกับสายรุ้งไม่เชื่อในสิ่งที่ปานบอก แล้วคิดว่าปานได้ตายไปแล้ว ปานเสียใจที่ตอนนี้ชีวิตเขากำลังมืดแปดด้าน ฝ่ายเพชรฉายก็ออกตามหา ฝ่ายมาร์คก็ออกล่า ตอนนี้ปานเหมือนแมวน้ำที่หันไปทางซ้ายก็เจอฉลาม หันไปทางขวาก็เจอวาฬเพชฌฆาต ยังดีที่ปานได้เจอกับแก้วกานดาโดยบังเอิญ แก้วกานดาจึงได้ให้ปานไปอยู่ที่บ้านที่เป็นคณะลิเกของตน ปานมาอาศัยกับแก้วกานดาที่บ้าน ท่ามกลางเสียงโจษจันว่าทั้งคู่ได้เสียเป็นเมียผัวกันแล้ว เดือดร้อนถึงสำราญต้องช่วยปรามพวกปากหอยปากปู ปานเริ่มรู้สึกแปลกๆ เมื่ออยู่ใกล้แก้วกานดาที่มากกว่าความเป็นเพื่อน ยิ่งเมื่อแก้วกานดาบอกกับเขาว่าเธอเคยชอบผู้ชายอยู่คนนึงที่มีปานที่หน้า ปานถึงกับอึ้งไปเมื่อแก้วกานดากำลังพูดถึงเขา ปานแอบถามว่าทำไมแก้วกานดาถึงได้ชอบคนหน้าเกลียดอย่างนั้น แก้วกานดาจึงบอกเธอเห็นความดีและความสวยงามภายใต้ใบหน้าที่อัปลักษณ์ ปานได้ยินอย่างนั้นก็รู้ว่าเขาพลาดแล้วที่ไปเปลี่ยนใบหน้ามา ปานคิดอยากจะแก้ไขใบหน้าให้กลับมาเหมือนเดิม เขาจึงได้ลองเสี่ยงไปหานิติภูมิที่โรงพัก แต่นิติภูมิกลับบอกว่าใบหน้าที่ทำไปแล้วจะแก้ไขกลับมาไม่ได้อีก ปานถึงกับอึ้งไป...แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก !!! ปานกลับมาด้วยความหดหู่เพราะประวัติและตัวตนของเขาได้หายไปพร้อมกับคลินิคเถื่อนของนิติภูมิ แล้วปานยิ่งทรมานเมื่อยิ่งอยู่ใกล้แก้วกานดาก็ยิ่งรู้ว่าแก้วกานดาไม่ใช่ผู้หญิงทั่วๆไป ปานได้เป็นพระเอกลิเกระหว่างที่ซ่อนตัวอยู่บ้านของแก้วกานดา ขณะที่ปานเองก็รู้สึกผิดตั้งแต่วันที่เขาเริ่มทำศัลยกรรม แต่แก้วกานดากลับคิดว่าที่ปานเงียบเหงาเศร้าซึมก็เพราะคิดถึงการะเกด แล้วเมื่อแก้วกานดาไปที่กองถ่ายที่กำลังวุ่นวายกับการหายไปตัวไปของปาน แก้วกานดาจึงได้บอกกับการะเกดว่าปานซ่อนตัวอยู่ที่บ้านของตัว แต่ความหวังดีของแก้วกานดากลับนำภัยมาสู่ปาน เพราะมาร์ครู้ว่ายังไงปานจะต้องติดต่อมาหาการะเกดเข้าซักวัน แล้วเมื่อมาร์ครู้ว่าปานอยู่ที่บ้านแก้วกานดา จึงได้สั่งให้คนไปจัดการทันที แก้วกานดากลับมาถึงบ้านก่อน พบว่าปานกับสำราญยังไม่กลับจากการแสดงลิเก แต่แล้วทันใดนั้นมือปืนของมาร์คก็บุกเข้ามา เป็นจังหวะเดียวกับที่ปานกลับมาพอดี มือปืนพยายามจะยิงปานแต่ไม่โดน มงคลเลยสั่งให้จับตัวแก้วกานดามาเป็นตัวประกัน ปานได้มารู้ใจตัวเองว่ารักจริงของเขา คือ แก้วกานดาคนข้างตัวแต่เขากลับไม่เคยเห็นความดีของแก้วกานดาเลย ปานจึงกลับไปหารำไพและเพชรฉายเพื่อนำคนไปช่วยแก้วกานดา แต่ระหว่างนั้น ระริน...คู่หมั้นของเพทายก็ปรากฏตัวขึ้น ระรินตกใจเมื่อได้พบกับเพทาย รำไพและเพชรฉายเองก็งงเช่นกันเมื่อระรินไม่ดีใจ ระรินบอกว่าจะดีใจได้ยังไงเมื่อเธอเพิ่งกลับมาจากการดูแลเพทายที่นอนเป็นเจ้าชายนิทราที่อเมริกา และที่เธอกลับมาก็เพื่อมาแจ้งข่าวให้รำไพกับเพชรฉายสบายใจว่าเพทายยังไม่ตาย แล้วงานศพที่จัดขึ้นก็เป็นงานศพหลอกๆ ที่เธอวางแผนหลอกทุกคนเพื่อให้เพทายปลอดภัย ทุกคนหันมองปานก่อนที่เพชรฉายจะสั่งให้ลูกน้องจับตัวปานเอาไว้ ปานตัดสินใจเล่าความจริงให้ฟัง สิ่งเดียวที่เขาขอร้องก่อนที่เขาจะโดนฆ่าปิดปาก ก็คือ เขาอยากจะขอให้รำไพและเพชรฉายไปช่วยแก้วกานดา แล้วจะฆ่าเขายังไงก็เชิญ รำไพมองปานอย่างเนิ่นนานก่อนจะตัดสินใจบอกว่าจะปล่อยตัวปานไปช่วยแก้วกานดา โดยไม่ให้ปานนำคนของเธอไปแม้แต่คนเดียว ปานเอาเงินไปพบกับมงคลเพื่อแลกตัวแก้วกานดาคืนและขอโทษแก้วกานดาที่ทำให้แก้วกานดาเสียใจมาตลอด มงคล มาร์คและการะเกดได้เงินมาก็เตรียมจะหนีแต่ก็ไปไม่พ้นเพราะอยู่ๆ รำไพและเพชรฉายก็ยกกำลังเข้ามาล้อม มงคลโกรธแค้นเลยหันปากกระบอกปืนยิงใส่ปานก่อนตัวเองจะถูกรวบตัวแล้วจับส่งตำรวจยกชุดหมด ปานอาการเป็นตายเท่ากันอยู่ในโรงพยาบาล แก้วกานดาบอกรักปานและไม่ต้องการให้ปานตาย ชีพจรของปานขาดหายทุกคนร้องไห้กันระงมที่ต้องเสียปานไป แต่แล้วอยู่ๆ ชีพจรของปานก็กลับมาเต้นอีกครั้ง...ปานรอดตายอย่างปาฏิหาริย์ !!! ปานกลับไปหาโฉมฉายและสายรุ้งพร้อมกับสารภาพเรื่องราวทั้งหมด โฉมฉายให้อภัยปานแล้วบอกกับปานว่าเขาไม่เคยอัปลักษณ์ในสายตาของคนเป็นแม่ ปานก้มกรามโฉมฉายด้วยความซึ้งใจ ก่อนที่สายรุ้งจะรีบเรียกโฉมฉายให้ดูละครที่ปานเล่นคู่กับแก้วกานดาที่ตอนนี้กำลังเป็นละครดังทั่วบ้านทั่วเมือง... จบบริบูรณ์