ละครจากผลิตโดย บริษัท แอค-อาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด

ลออจันทร์ ลูกสาวคนเดียวของ วีระวงศ์ เรียนจบด้านอักษรศาสตร์จากประเทศฝรั่งเศส เดินทางกลับมากรุงเทพฯ หลังจากรู้ข่าวว่า เจ้าชายศตรัศมี แห่งเวียงพูคำ จะนำสมบัติล้ำค่าคือ สร้อยอัจนาจักระ หรือ The Third Eye Sapphire มาจัดแสดงที่ห้างสรรพสินค้าเจทีเซ็นเตอร์ ลออจันทร์แฝงตัวมาสมัครงานเป็นเลขานุการของ หม่อมหลวงภูธเนศ จุฑาเทพ บุตรชายของ หม่อมราชวงศ์รัชชานนท์และสร้อยฟ้า ซึ่งมีตำแหน่งเป็นกรรมการผู้จัดการของห้างสรรพสินค้าเจทีเซ็นเตอร์ เพื่อหาทางใกล้ชิดกับภูธเนศ โดยหวังจะชิงสร้อยเส้นนั้น โดยมี ซัน เพื่อนสนิทในวัยเด็ก คอยช่วยเหลือ ซึ่งก็ได้ผล ภูธเนศหลงรักและไว้ใจเธอ ก่อนจะจับได้ภายหลังว่าเธอหลอกลวงเขา ลออจันทร์ยอมรับว่าเธอต้องการไพลินที่ประดับบนสร้อยอัจนาจักระ เพื่อนำกลับไปถวายคืนแด่องค์ตรีเนตร พญานาคราชปูนปั้นซึ่งประดิษฐานอยู่ ณ ที่อันเร้นลับ เธอต้องการพิสูจน์ว่าต้นตระกูลของเธอไม่ได้ต้องการครอบครองไพลิน และไม่ใช่กลุ่มกบฏที่ต้องการล้มล้างราชวงศ์เวียงพูคำ การเดินทางตามหาองค์พญาตรีเนตรไม่ใช่แค่การพิสูจน์ความจงรักภักดีของบรรพบุรุษของเธอเพียงอย่างเดียว แต่ยังทำให้เธอค้นพบความจริงบางอย่างที่สำคัญไม่แพ้กัน..ความจริงที่ว่า..เธอ เป็นส่วนหนึ่งของ เทวพรหม เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป ติดตามชมกันต่อได้ในละครชุด ดวงใจเทวพรหม เรื่อง ลออจันทร์ ที่ออกอากาศทุกวันศุกร์-อาทิตย์ เวลา 20.20 น. ช่อง 3 กด 33 ละครชุด ดวงใจเทวพรหม เรื่อง ลออจันทร์ เริ่มตอนแรกวันศุกร์ที่ 8 มีนาคม 2567 (ที่มา: ช่อง 3) ชื่อไทย : ลออจันทร์ ชื่ออังกฤษ : La-ojan ละครช่อง : ช่อง 3 เอชดี ผลิตโดย : บริษัท แอคอาร์ต เจเนเรชั่น จำกัด บทประพันธ์ : ซ่อนกลิ่นบทโทรทัศน์ : ปารดา กำกับการแสดง : ธนากร โปษยานนท์ แสดงนำ : ญีนา ซาลาส, คณาวุฒิ ไตรพิพัฒนพงษ์, ภาสวิชญ์ บูรณนัติ, เจลีลชา คัปปุน, ธัชทร ทรัพย์อนันต์, นรวรรณ เศรษฐรัตนพงศ์, ดอม เหตระกูล, รามาวดี สิริสุขะ ออกอากาศ : 8 มี.ค. 2567 - ? วันออกอากาศ : ศุกร์ - อาทิตย์ เวลาออกอากาศ : 20:20 น. จำนวนตอน : - ความยาวตอน : - เรทละคร : - *เพลงประกอบละคร เพลง Soulmate ขับร้องโดย : มารีน่า บาเล็นซิเอก้า *ดวงใจเทวพรหม เป็นละครโทรทัศน์ทางช่อง 3 เอชดี ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 53 ปีของทางสถานี *ดวงใจเทวพรหม มีเนื้อหาเกี่ยวกับรุ่นลูกของคุณชายทั้ง 5 ต่อจากสุภาพบุรุษจุฑาเทพ ได้แก่ ลออจันทร์, ขวัญฤทัย, ใจพิสุทธิ์, ดุจอัปสร และ พรชีวัน ดวงใจเทวพรหม ลออจันทร์

เรื่องราวของกลุ่มเพื่อนสนิทสมัยมัธยมที่มีโอกาสได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง และได้มาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน ประกอบได้ด้วย “ธาริณี” (อุษามณี ไวทยานนท์) ศัลยแพทย์ฝีมือดีที่ภายนอกดูเหมือนชีวิตคู่จะเพอร์เฟกต์แต่เธอกลับต้องมาเป็นส่วนเกินในชีวิตคู่ของตัวเอง “กันตา” (มนัสนันท์ พันเลิศวงศ์สกุล) หญิงสาวที่ทำทุกอย่างเพื่อรักษาคำว่าครอบครัว แม้จะต้องแลกมาด้วยความเจ็บปวดก็ตาม “โสมสุดา” (เขมนิจ จามิกรณ์) หญิงสาวที่เกิดมาพร้อมความสูงส่ง แต่ความสูงส่งนั้นกับทำให้ชีวิตรักของเธอต้องทนอยู่อย่างหน้าชื่นอกตรม และรุ่นน้องคนเดียวในกลุ่ม “นภา” (ศิรินทร์ ปรีดียานนท์) หญิงสาวธรรมดาที่อยากมีชีวิตครอบครัวที่สมบูรณ์แต่ใครจะไปรู้ว่าเส้นทางนี้ของเธอมันไม่ได้ง่ายเลยแม้แต่นิดเดียว และคนสุดท้าย “ดุจดาว” (ปิยธิดา มิตรธีรโรจน์) สาวโสดประจำกลุ่ม เจ้าของหมู่บ้าน ผู้ซึ่งเปิดประตูต้อนรับกลุ่มเพื่อนสาว ให้เข้ามาแชร์เรื่องราวผ่านคืน HANGOUT ของพวกเธอ.... บางทีเรื่องราวของพวกเธออาจจะทำให้มุมมองความรักของพวกคุณเปลี่ยนไปตลอดกาล (ที่มา : monomax.me)

เรื่องราวของออกหลวงอินทราชภักดี (ณเดชน์ คูกิมิยะ) ขุนนางหนุ่มแห่งกรมพระตำรวจที่ต้องร่วมมือกับหมอพุดซ้อน (อุรัสยา เสปอร์บันด์) ในการสืบหาฆาตกรตัวจริงในคดีฆาตกรรมกัปตันฌอง (เดวิด อัศวนนท์) กัปตันเดินเรือชาวฝรั่งเศสที่มีผ้าลายกินรีซึ่งมีเฉพาะในราชสำนักเข้ามาเกี่ยวข้องอันจะส่งผลต่อความอยู่รอดของ อาณาจักรอยุธยา โดยมีมองสิเออร์โรแบร์ (ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต) เลขานุการของนายพลฟอบัง เข้ามาร่วมสืบคดีจนเกิดเป็นรักสามเส้า

ปี พ.ศ. 2510 ณ ตลาดอำเภอชุมแสง ในจังหวัดนครสวรรค์ ย้อย เถ้าแก่เนี้ยเจ้าของกิจการร้านค้าและโรงสี ผู้เจ้ากี้เจ้าการกับทุกเรื่องของทุกคนในครอบครัว ย้อยแต่งงานกับเจ๊กเซ้งและมีลูกชายด้วยกันทั้งหมด 4 คน คือ ปฐม, ประสงค์, กมล และ มงคล

ปฐม ลูกชายคนโต กลับมาเยี่ยมบ้านหลังจากไปเป็นทหารที่ตาคลี เขากลับมาพร้อมกับเรณู หญิงสาวที่ทำอาชีพขายบริการในบาร์ที่ตาคลี ปฐมต้องพาเรณูกลับมาด้วยเพราะเรณูบอกว่าท้องกับเขา ย้อยเห็นลูกชายพาผู้หญิงขายบริการเข้าบ้านก็ไม่พอใจอย่างมาก เพราะปฐมมีคู่หมั้นอยู่แล้ว ซึ่งก็คือพิไล ลูกสาวเถ้าแก่โรงสีที่ตลาดทับกฤช ซึ่งเพียบพร้อมด้วยหน้าตา ฐานะ และการศึกษา ย้อยไม่อยากให้เรณูอยู่บ้านเดียวกันกับเธอ จึงให้ไปอยู่ที่บ้านในตรอกซึ่งเขาได้จากการรับจำนองมา ย้อยไม่อยากมีปัญหากับครอบครัวของพิไล จึงไปหาประสงค์ซึ่งบวชอยู่ที่วัด และขอให้เขาสึกออกมาแต่งงานกับพิไลแทนปฐม แม้ว่าประสงค์จะไม่อยากแต่งงาน เพราะเขาแอบชอบจันตา ซึ่งเป็นลูกจ้างร้านสังฆภัณฑ์ของนางป่วยฮวย แต่เขารู้ดีว่าเขาไม่สามารถขัดใจแม่ได้ จึงตอบตกลง

ย้อยจึงไปบอกข่าวกับพิไล แต่พิไลยื่นข้อเสนอว่าขอสินสอดทองหมั้นใหม่ทั้งหมด และให้นางย้อยเป็นคนรับผิดชอบค่าจัดงานด้วย แม้ย้อยจะไม่พอใจแต่ก็ตอบตกลงเพราะไม่อยากเสียหน้า และอยากให้เรณูถูกเปรียบเทียบและกดดันโดยลูกสะใภ้ด้วยกัน เมื่อได้ฤกษ์แต่งงาน ย้อยก็ไล่เรณูไปอยู่ที่บ้านหลังโรงสี และเอาบ้านในตรอกเป็นเรือนหอของประสงค์และพิไล ด้านเรณู หลังจากเรณูย้ายไปอยู่ที่หลังโรงสี ก็สร้างกระท่อมใหม่ขึ้นมาอีกหลังหนึ่งเพื่อไว้ใช้ทำขนมขาย โดยได้ความช่วยเหลือจากเจ๊กเซ้งและกมล

มงคลไปเรียนช่างที่ปากน้ำโพ นั่งรถไฟกลับมาเยี่ยมบ้านที่ชุมแสง บังเอิญเจอวรรณา น้องสาวของเรณู ที่เรียนตัดเย็บเสื้อผ้าอยู่ที่ปากน้ำโพเหมือนกัน มงคลจีบวรรณาตามประสาคนเจ้าชู้ แต่วรรณาไม่สนใจ วรรณามาตามเรณูกลับบ้านซึ่งอยู่ที่ปากน้ำโพโดยด่วน เพราะเรไร แม่ของเธอ ป่วยหนัก เรณูจึงรีบไปเยี่ยมแม่ทันที หลังจากสั่งเสียกันเสร็จ แม่ของเรณูก็สิ้นลม เรณูจึงต้องอยู่ช่วยจัดงานศพที่บ้าน 3 วัน โดยงานศพถูกจัดขึ้นที่ปากน้ำโพ หลังจากแม่ตาย เรณูก็ตั้งใจว่าจะเอาป๊อก ลูกของเธอซึ่งเกิดจากการถูกพี่เขยข่มขืน ไปอยู่ด้วยกันที่ชุมแสง แต่สุดท้ายป๊อกก็ตัดสินใจอยู่กับหลวงพ่อที่วัดไปก่อน

ย้อยไปที่ทับกฤชและแวะพักที่ปากน้ำโพหนึ่งคืน บังเอิญได้ยินคนในตลาดคุยกันว่าเรณูมีลูกมาก่อนแล้ว ย้อยแค้นใจที่เรณูหลอกลูกชายของเธอ เมื่อกลับไปถึงชุมแสงก็เอากุญแจไปล็อกบ้านหลังโรงสีของเรณู เมื่อเรณูกลับมาจึงเข้าบ้านไม่ได้ เรณูจึงไปขอกุญแจที่ร้านของย้อยก็บอกให้รอวันรุ่งขึ้นจึงจะให้ เรณูจึงขอไปนอนที่บ้านของจันตาหนึ่งคืน แล้วรีบออกมาที่หน้าร้านของย้อยแต่เช้า ทำเหมือนว่าเธอนั้นนอนหน้าบ้านมาทั้งคืนให้ชาวบ้านเห็นใจและไปต่อว่าย้อยว่าใจดำกับคนท้อง หลังจากนั้นไม่นาน เรณูก็ปล่อยข่าวว่าแท้งจากการลื่นล้มเพราะทำงานหนักเกินไป ย้อยได้ยินก็ไม่เชื่อและพยายามคิดหาทางกำจัดเรณูให้เร็วที่สุด

หลังงานแต่งงานของประสงค์และพิไลผ่านพ้นไป ทั้งสองคนก็ไปอยู่ที่บ้านในตรอกของย้อย แต่พิไลทำงานบ้านไม่เป็นสักอย่างเพราะปกตินางพิกุล ผู้เป็นแม่ ทำให้อยู่เสมอ พิไลจึงขอจ้างคนอื่นมาทำงานบ้านแทนทุกอย่าง แม้ประสงค์และย้อยจะไม่พอใจ แต่เมื่อแต่งเข้ามาแล้วก็จำใจต้องหาทางอยู่ด้วยกันให้ได้ ป้อมกับบุญปลูก สองพี่น้อง ซึ่งทำงานอยู่ในร้านย้อย ก็ขยันขันแข็ง และเป็นคนซื่อสัตย์ เป็นที่รู้ดีของย้อย บุญปลูก แอบรักประสงค์อยู่เงียบ ๆ ยิ่งเห็นประสงค์ต้องทำงานบ้านแทนพิไล ก็นึกสงสาร จึงมาช่วยประสงค์กับพิไลทำงานบ้านอยู่บ่อยครั้ง ความรักที่เธอมีต่อไปประสงค์ไม่เคยเปลี่ยนแปลง

ประนอมกับติ๋ม เพื่อนที่เคยทำงานในบาร์กับเรณู มาธุระที่ชุมแสง เรณูเล่าชีวิตของเธอให้ฟัง ติ๋มฟังเรื่องที่ย้อยรังแกเรณูอย่างไรบ้าง ก็แนะนำให้เรณูไปทำเสน่ห์ใส่ย้อยเหมือนที่เคยทำใส่ปฐม ย้อยรู้ว่าเรณูพาเพื่อนขายบริการมาที่บ้านก็ตามไปด่าทอถึงบ้าน เรณูหลุดปากพูดเรื่องที่ปฐมหลงคนหัวปักหัวปำ ย้อยจึงคิดขึ้นมาได้ว่าเรณูอาจจะทำเสน่ห์ใส่ปฐม ย้อยจึงนั่งเรือไปหาหมอมีที่เกยไชย หมอมีตรวจดูแล้วพบว่าปฐมถูกเสน่ห์จริง แต่ถ้าอยากถอนเสน่ห์จะต้องพาปฐมมาด้วยเท่านั้น เรณูรู้ข่าวว่าย้อยไปหาหมอมีก็กลัวปฐมถูกถอนเสน่ห์ จึงรีบไปหาหมอก้อน คนทำเสน่ห์ให้ ติ๋มจึงแนะนำให้เรณูทำของใส่ย้อยด้วย โดยติ๋มเป็นคนออกเงินให้ เพราะติ๋มเองก็มีความแค้นกับย้อยที่ยึดบ้านของเธอไป ทำให้เธอต้องไปขายบริการที่ตาคลี และอยากให้เรณูแก้แค้นแทนเธอ

นางศรี ลูกค้าประจำของที่ร้าน ถูกใจนิสัยของกมลจึงอยากได้ไปเป็นหลานเขยของเธอ ย้อยกลัวว่ากมลจะไปหาลูกสะใภ้ไม่ดีให้อีก จึงพยายามจับคู่กมลกับเพียงเพ็ญ หลานของนางศรี ลูกสาวคนเล็กของกำนันศร ที่ตำบลฆะมัง แต่มีข้อแม้ว่าเมื่อแต่งงานแล้วต้องให้กมลไปอยู่ที่ฆะมังด้วย แต่ความจริงแล้วเพียงเพ็ญนั้นรักชอบอยู่กับก้านและได้เสียกันไปแล้ว นางศรีและกำนันศรเพียงต้องการรีบหาทางแยกสองคนนั้นออกจากกัน ด้านกมลนั้นแอบชอบอยู่กับจันตา ย้อยรู้ข่าวจากคนในตลาดว่ากมลอาจจะมีใจให้กับจันตา ก็บังคับให้กมลรีบแต่งงานทันที แม้กมลไม่อยากแต่งงานก็ขัดใจย้อยไม่ได้

ก้านมาซื้อยาให้นางกุ่น ผู้เป็นแม่ ที่ชุมแสง แต่มีเงินไม่พอ บังเอิญกมลมาซื้อยาให้เจ๊กเซ้งพอดี เมื่อเห็นว่าก้านเงินไม่พอค่ายาก็ช่วยออกเงินให้ ทำให้ก้านซาบซึ้งใจ โดยที่ทั้งคู่ไม่ได้ทราบชื่อกันแล้วแยกย้ายไป ต่อมาก้านแอบไปหาเพียงเพ็ญและรู้ข่าวว่ากำนันศรจะบังคับให้เพียงเพ็ญแต่งงานกับกมล อีกทั้งเพียงเพ็ญยังตั้งท้องลูกของเขาอยู่ด้วย เขาตั้งใจจะฆ่ากมลทิ้งแต่เมื่อไปถึงชุมแสงและทราบว่ากมลคือคนที่เคยออกเงินค่ายาให้แม่ของเขา เขาจึงตัดสินใจไม่ฆ่ากมล แล้วก้านก็ย้ายไปอยู่กับวงดนตรีที่กรุงเทพฯ เพราะก้านมีพรสวรรค์ทางด้านการร้องเพลง ปล่อยให้เพียงเพ็ญแต่งงานกับกมลตามความต้องการของผู้ใหญ่

เมื่อย้อยโดนเรณูทำเสน่ห์ ย้อยก็เอ็นดูเรณูมาก สั่งให้คนไปซื้อขนมของเรณูมากินทุกวัน และยังจ้างเรณูทำขนมมงคลในงานแต่งงานของกมลด้วย ฝ่ายพิไลเมื่อเห็นย้อยเอ็นดูเรณูก็อิจฉา ยิ่งพิไลพยายามยุให้ย้อยเกลียดเรณู ย้อยกลับรักเรณูมากขึ้นไปอีก จนถึงวันงานแต่งงานของกมล ย้อยก็ให้สร้อยทองกับเรณูเพื่อใส่ไปงาน แม้ว่าเรณูบอกว่าจะคืนหลังจบงาน แต่นางย้อยก็บอกว่าให้แล้วให้เลยไม่รับคืน พิไลเห็นว่าผิดปกติอย่างมากและสงสัยว่าย้อยอาจะถูกเรณูทำเสน่ห์ใส่ จึงคิดจะไปหาหมอมีเพื่อหาทางแก้คุณไสย บังเอิญเจอเชิดซึ่งเป็นลูกน้องเก่าของพ่อที่ทำอาชีพรับจ้างขับเรือ พิไลจึงจ้างเชิดขับเรือไปหาหมอมี แต่หมอมีดันป่วยตายกะทันหัน พิไลจึงต้องกลับบ้านมือเปล่า แต่ฝากเชิดหาข่าวเกี่ยวกับหมอคุณไสยเก่ง ๆ มาให้

เชิดไปที่ตาคลีเพื่อสืบข่าว บังเอิญได้เจอกับติ๋มและเล่าเรื่องพิไลกับเรณูให้ฟัง ติ๋มจึงแนะนำหมอบางที่อยู่ท่าน้ำอ้อย ซึ่งเป็นเจ้าแม่ร่างทรงชอบหลอกเก็บเงินแพง ๆ เพื่อเลี่ยงให้เชิดไม่เจอกับหมอก้อน คนทำเสน่ห์ให้เรณู เชิดไปหาหมอบางและได้ความว่าต้องเอาคนถูกคุณไสยมา พิไลยังคิดหาทางพาย้อยไปไม่ได้ จึงหาทางแก้แค้นเรณูโดยให้เชิดไปขโมยสร้อยทองที่ย้อยให้เรณู แต่ย้อยกลับให้สร้อยทองใหม่กับเรณูอีก อีกทั้งยังบอกว่าจะเปิดร้านตัดเสื้อผ้าให้วรรณาเมื่อเรียนจบด้วย พิไลยิ่งอิจฉาและตั้งใจปล่อยข่าวเรื่องที่เรณูทำคุณไสยใส่ย้อยให้กระจายไปทั่วตลาดชุมแสง แต่เรณูก็พยายามทำตัวปกติเพื่อลบล้างข่าวที่เกิดขึ้น

หลังจากแต่งงานเพียงเพ็ญก็แพ้ท้องอย่างหนัก เพียงเพ็ญยังซื่อสัตย์ต่อก้าน จึงอ้างว่าเธฮไม่สบายกลัวกมลติดไข้ จึงขอแยกเตียงนอนกับกมล ซึ่งกมลก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร ฝ่ายก้านหลังจากไปกรุงเทพฯ ไม่นานก็ต้องกลับมาเพราะบังอรส่งข่าวไปว่านางกุ่นป่วยหนัก บังอรเป็นลูกของเจ้าของที่นาในฆะมังที่ก้านและกุ่นไปรับจ้างทำนาให้ บังอรแอบชอบก้านและหวังจะแต่งงานด้วยจึงมาคอยดูแลนางกุ่น นางกุ่นขอให้ก้านตัดใจจากเพียงเพ็ญและแต่งงานกับบังอร กำนันศรต้องการตัดขาดก้านกับเพียงเพ็ญจึงเสนอเงินส่วนหนึ่งให้บังอรรีบจัดงานแต่งงานกับก้านให้เร็วที่สุด แต่ก่อนงานแต่งงานหนึ่งวันนางกุ่นก็สิ้นลม ทำให้งานแต่งงานถูกยกเลิกไป

ฝ่ายเพียงเพ็ญตัดสินใจบอกกมลเรื่องที่เธอท้องมาก่อนแต่งงาน และให้กมลตัดสินใจทำตามใจตัวเองว่าจะเอาอย่างไรต่อไป สุดท้ายทั้งคู่ตัดสินใจไปเซ็นใบหย่ากันเงียบ ๆ ที่อำเภอ กมลบอกกับพ่อแม่ของเพ็ญว่าจะกลับไปเฝ้าพ่อที่กำลังป่วยที่ชุมแสง ส่วนเพ็ญก็หนีออกจากบ้านไปอย่างเงียบ ๆ เพราะไม่อยากให้พ่อแม่ต้องอับอายไปมากกว่านี้

หลังจากเจ๊กเซ้งป่วยมะเร็งปอดไม่นานก็เสียชีวิต งานศพถูกจัดขึ้นที่ปากน้ำโพ ทั้งเรณูและพิไลต่างก็มาช่วยงาน พิไลคิดแค้นเรณูจึงป่าวประกาศให้ทุกคนในงานศพรู้ว่าเรณูทำคุณไสยใส่ย้อย ญาติ ๆ ในงานก็มองเรณูด้วยความรังเกียจ แม้ว่าเรณูจะทำเป็นไม่สนใจ แต่ในใจเธอนั้นรู้สึกเสียใจและละอายใจที่ทำคุณไสยใส่ทั้งปฐมและย้อย ย้อยรู้ความจริงในที่สุด ว่ากมลหย่ากับเพียงเพ็ญแล้ว ย้อยแค้นใจที่ถูกย้อมแมวขาย ที่สำคัญ นึกเวทนากมลเป็นอย่างมาก เพียงเพ็ญเป็นลมหมดสติอยู่ที่สถานีรถไฟ กมลมาเจอเข้า จึงช่วยไว้ และพาไปอยู่ที่บ้านสวนท้ายโรงสี ก้านมาตามหาเพ็ญ กมลจึงฝากก้านทำงานที่โรงสีอยู่กับประสงค์ ก้านกับเพียงเพ็ญได้พบกันในที่สุด กมลให้ก้านทำความดีชนะใจเพียงเพ็ญให้ได้

มงคลคบกับมาลาไม่นานมาลาก็ท้อง มงคลไม่อยากรับผิดชอบและขอให้มาลาไปทำแท้ง แต่มาลาไม่กล้าทำไม่กล้าบอกพ่อแม่ จึงมาหาย้อยเพื่อขอความช่วยเหลือ โดยขอให้วรรณาไปเป็นเพื่อนและเป็นพยานว่าเธอคบกับมงคลจริง เพราะทั้งคู่เคยเรียนอยู่โรงเรียนใกล้ ๆ กันในปากน้ำโพ แต่ย้อยไม่เชื่อและให้มาลาสาบาน มาลาจึงกล่าวสาบานกับเจ้าพ่อชุมแสงว่าถ้าโกหกขอให้มีอันเป็นไปในสามวันเจ็ดวัน แต่ถ้าพูดความจริงแล้วไม่ช่วยอะไรขอให้มงคลมีอันเป็นไปแทน ไม่กี่วันต่อมามงคลก็จมน้ำตาย

เรณูจะไปแจ้งข่าวเรื่องการตายของมงคลกับปฐมที่ค่ายทหาร แต่ปฐมพาลูกสาวเจ้านายไปขับรถเล่น จึงฝากเรื่องไว้กับเพื่อนของเขา ระหว่างจะกลับก็มีอาการแพ้ท้อง ปฐมกลับมารู้ข่าวจากเพื่อนว่าเรณูท้องก็ดีใจอย่างมาก ในขณะที่พิไลรู้ข่าวก็คับแค้นใจอย่างหนัก คิดจะพาย้อยไปเอาเสน่ห์ออกให้เร็วขึ้น เพราะกลัวว่าสมบัติที่ตัวเองควรได้จะตกไปอยู่ที่เรณูและลูก

เชิดเห็นติ๋มมาเยี่ยมเรณูที่ชุมแสง จึงรู้ว่าตัวเองถูกหลอกให้ไปหาหมอบางแน่ พิไลจึงสั่งให้เชิดไปเค้นมาว่าเรณูทำคุณไสยที่ไหน แต่ด้วยความแค้นเชิดจึงซ้อมจนติ๋มบาดเจ็บสาหัส ติ๋มจึงรีบไปหาหมอก้อน เพราะกลัวว่าฝั่งเชิดจะมาขอให้เอาของออก แต่หมอก้อนไปทำพิธีที่ต่างจังหวัด ทำให้ทั้งเชิดและติ๋มต่างก็ไม่ได้พบกันหมอก้อน

ด้านจันตา หลังจากกมลแต่งงานไป ปลัดจินกรก็มาสู่ขอจันตากับนางป่วยฮวย แต่ในวันงาน กรองแก้วซึ่งเป็นญาติของปลัด จินกรมาพร้อมกับสามี เมื่อเห็นหน้าจันตาก็ป่าวประกาศว่าจันตาเคยเป็นเมียน้อยของสามีเธอ รวมถึงเคยท้องและทำแท้งมาก่อนด้วย งานแต่งงานจึงต้องยกเลิกกลางคัน ข่าวเรื่องจันตากระจายไปทั่วชุมแสง จันตาเสียใจมากและคิดฆ่าตัวตาย นางป่วยฮวยจึงส่งจันตาไปเรียนเสริมสวยที่ปากน้ำโพอย่างที่เธออยากทำ โดยเรณูและกมลช่วยสมทบทุนให้ กมลดีใจที่จันตากลับมาเป็นโสดอีกครั้ง เขาจึงสารภาพกับย้อยว่าเขารักจันตา และขอแหวนไปหมั้นกับจันตาไว้ก่อน แม้ย้อยจะไม่พอใจนัก แต่ด้วยความรักและสงสารลูกที่เคยบังคับให้แต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่งและทำให้ชีวิตแต่งงานของลูกพังไปแล้วจึงยอมแต่โดยดี

พิไลได้หมอมือดีชื่ออาจารย์สมดี จากทับกฤช จึงไปรับมาเปิดโปงเรื่องที่เรณูทำคุณไสยให้คนทั้งตลาดฟัง เรณูรู้สึกอับอายมาก จึงย้ายไปอยู่พยุหะคีรี พร้อมกับวรรณา และขอให้หมอก้อนเอาคุณไสยออกจากปฐมและย้อย ฝ่ายติ๋มแค้นที่ถูกนายเชิดทำร้ายร่างกาย ไปขอให้หมอบางช่วย แต่หมอบางปฏิเสธเรื่องการทำไสยดำจนถึงแก่ความตาย ติ๋มจึงวานต๋อม พี่ชาย ไปหาหมอเบี้ยว เมื่อทำคุณไสยเสร็จ พิไลทำทุรนทุราย เพ้อว่าจะมีคนมาฆ่าตลอดเวลา จนมีข่าวลือว่าพิไลอาการเหมือนผีเข้าและเรณูเป็นคนทำเพื่อชำระแค้น ติ๋มกลัวว่าเรื่องราวจะบานปลายไปถึงเรณู จึงออกไปประกาศหน้าบ้านย้อยว่าเป็นฝีมือของเธอ ถ้าพิไลอยากหายดีก็ต้องให้พิไลมาคุยกันหน้าบ้าน ไม่เช่นนั้นประสงค์จะโดนไปด้วย ย้อยกลัวว่าประสงค์จะเดือดร้อนจึงเรียกพิไลออกมา และต้องป่าวประกาศเรื่องร้าย ๆ ที่เคยทำไว้ให้คนที่ชุมแสงฟังตามคำสั่งติ๋มเพื่อขอเอาชีวิตรอด ติ๋มจึงเลิกอาฆาตและขอให้หมอเบี้ยวหยุดทำคุณไสย อาจารย์สมดีมาช่วยรักษาพิไลแต่อาการกลับหนักขึ้นไปอีก เพราะฝั่งหมอเบี้ยวต้องการลองวิชาอาคม บวกกับแรงพยาบาทที่มีในใจของพิไลทำให้อาคมแข็งแกร่งมาก อาจารย์สมดีจึงขอให้พิไลคลายความเดือดแค้นและความละโมบในใจออกมาพร้อมกับนึกถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ อยู่พักใหญ่จึงจะหายดี เมื่อพิไลได้สติก็ขอกลับไปอยู่ที่ทับกฤชเพราะอายชาวบ้าน โดยอ้างว่าจะขอกลับไปบวชชี

เมื่อเรณูย้ายมาก็เปิดร้านขายข้าวเกรียบปากหม้อเพื่อหารายได้ ติ๋มผ่านมาทำธุระแถวนั้นจึงมาบอกข่าวเรื่องปฐมและลูกสาวเจ้านาย หรืออรพรรณี ได้เสียกันไปแล้ว ทำให้เรณูเสียใจมาก ฝ่ายปฐมปลดทหารก็กลับไปบ้าน พร้อมกับอรพรรณี ปฐมตั้งใจจะมา ตกลงกับเรณูเรื่องลูกและเมียใหม่ของเขา แต่เรณูย้ายไปแล้ว จึงไม่ได้เจอกัน ย้อยไม่ชอบใจอรพรรณีอย่างมาก แต่เมื่อรู้ว่าที่บ้านของอรพรรณีมีฐานะและวางแผนอนาคตของลูกชายเธอไว้อย่างดี ก็ตัดสินใจว่าให้ปฐมกลับไปอยู่ทางบ้านเมียเพราะดูมีอนาคตสดใสกว่าอยู่ที่ชุมแสง ส่วนกมลก็ตัดสินใจไปอยู่กับจันตาที่ปากน้ำโพ ย้อยยกตึกแถวของเธอที่ปากน้ำโพให้เปิดเป็นร้านเสริมสวยของจันตา และตั้งใจว่าจะย้ายไปอยู่ด้วยเพราะใกล้โรงพยาบาลมากกว่าที่ชุมแสง ส่วนประสงค์นั้นให้ดูแลกิจการทั้งหมดที่มีในชุมแสงต่อไป

3 ปีต่อมา... ย้อยก็เหมือนมีลูกเล็กอีกคน เพราะมาลาคลอดลูกแล้วมาทิ้งไว้ให้เลี้ยง ส่วนมาลากลับไปแต่งงานที่เขากะลา ประสงค์แต่งงานกับบุญปลูก กมลแต่งงานกับจันตา วรรณาได้แต่งงานกับปลัดจินกร เรณูรับป๊อกมาอยู่ด้วยกันที่ร้านที่พยุหะคีรี โดยมีกิจการขายขนมไทย ข้าวเกรียบปากหม้อ และสาคูไส้หมูที่เป็นไปได้ด้วยดี ฝั่งปฐม แม้จะได้เรียนสูงและไปทำงานในบริษัทของอรพรรณี มีลูกด้วยกัน 1 คน แต่เขาไม่มีความสุขเลย อรพรรณีเที่ยวเล่นทุกวัน เขาลาไปเยี่ยมแม่ที่บ้านและบังเอิญได้พบกับเรณูที่มาเยี่ยมย้อยเช่นกัน ทั้งคู่ได้เจอกันและปรับความเข้าใจกัน

บั้นปลายชีวิต เบาหวานของย้อยกำเริบหนักจนต้องตัดขาทิ้ง ระหว่างพักฟื้น ปฐมตั้งใจขับรถกลับมาเยี่ยมแม่ แต่เกิดอุบัติเหตุรถชนจนบาดเจ็บสาหัส ย้อยได้ยินข่าวก็ช็อกจนขาดใจตายในวัย 51 ปี อรพรรณีได้ยินข่าวอุบัติเหตุเห็นว่ารักษาไปก็ไม่หายเป็นปกติแน่จึงปฏิเสธเรื่องการช่วยเหลือทางการเงินใด ๆ ประสงค์และกมลจึงตัดสินใจจำนองที่ดินที่ย้อยแบ่งให้ปฐมจนหมดเพื่อเป็นค่ารักษา ปฐมรักษาตัวอยู่ 3 ปีก็กลับมาเป็นปกติโดยมีเรณูคอยดูแล ทั้งสองคนช่วยกันขยายกิจการร้านขนมของเรณูจนเปิดโรงงานขนมได้ และอยู่กันอย่างมีความสุข

ในปี พ.ศ.2427 เจ้าศุขวงศ์ หรือ เจ้าน้อย เดินทางกลับมาบ้านเกิดหลังจากที่จากไปเป็นเวลาถึง 15 ปี เขาเป็นบุตรชายคนเดียวของ เจ้าราชบุตรศุษิระ ผู้ล่วงลับ เจ้าศุษิระเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ เมื่อเห็นว่าอาณาจักรของเขาและบ้านพี่เมืองน้องในดินแดนล้านนาไม่สามารถดำรงความเป็นอิสระไว้ได้ จำเป็นต้องอาศัยบารมีของสยาม เพื่อปกป้องแผ่นดินจากการตกเป็นเมืองขึ้นของตะวันตก เจ้าศุษิระจึงส่งเจ้าศุขวงศ์ไปศึกษาที่สิงคโปร์ตั้งแต่อายุได้เพียง 10 ขวบ แล้วเจ้าศุษิระและชายาก็ล้มป่วยเสียชีวิต หลังจากเจ้าศุขวงศ์เรียนจบ เขาได้กลับมารับราชการในราชสำนักสยาม

เจ้าศุขวงศ์ได้พา มิสเตอร์จอห์น แบร็กกิ้น ฝรั่งชาวอังกฤษซึ่งสนใจสำรวจป่าเพื่อหาลู่ทางทำไม้เดินทางกลับบ้านเกิดพร้อมกันกับเขา แท้จริงแล้วนั้นแบร็กกิ้นมีเบื้องหลังเป็นเจ้าหน้าที่ของ บริษัท บริติช บอร์เนียว บริษัทสัมปทานทำไม้ขนาดใหญ่ซึ่งมีอิทธิพลมาก แบร็กกิ้นมีความประสงค์ที่จะมาสอดส่องทรัพยากรป่าไม้ในดินแดนล้านนา เพื่อประโยชน์ทางธุรกิจของอังกฤษในอนาคต เจ้าศุขวงศ์เคยมีบุญคุณช่วยชีวิตแบร็กกิ้นไว้ ทั้งสองเป็นทั้งเพื่อนที่รู้ใจและรู้เท่าทันกันทุกอย่าง เจ้าศุขวงศ์จึงตัดสินใจให้แบรกกิ้น อยู่ในสายตาของเขาตลอดเวลา เพื่อที่จะสามารถควบคุมแบรกกิ้นได้โดยง่าย

การพาฝรั่งกลับบ้าน อีกทั้งการแต่งกายแบบสยามซึ่งรับเอาวัฒนธรรมตะวันตกของเจ้าศุขวงศ์ ทำให้ เจ้าเรือนคำ ย่าของเขาไม่พอใจ เจ้าศุขวงศ์พยายามหว่านล้อมให้เจ้าย่าเห็นว่าการพาแบร็กกิ้นมาด้วย แทนที่จะปล่อยให้แบรกกิ้นเข้ามาสำรวจป่าตามใจชอบนั้นเป็นประโยชน์ต่อบ้านเกิดเมืองนอน เพราะทำให้เขารู้เท่าทัน และสามารถรักษาผลประโยชน์ของอาณาจักรได้ เจ้าเรือนคำไม่ใคร่พอใจ แต่ด้วยความรักหลาน เจ้าเรือนคำก็ใจอ่อน เจ้าศุขวงศ์พยายามหว่านล้อมเจ้าหลวงศรีวงศ์ซึ่งเป็นอา เจ้าหลวงคนปัจจุบันให้ยอมออกใบอนุญาตสำรวจป่าให้แบร็กกิ้น และศุขวงศ์ยังต้องการเข้าร่วมทุนทำไม้กับแบร็กกิ้นเพื่อควบคุมและรักษาสิทธิในการแสวงประโยชน์จากทรัพยากรป่าไม้ อินทร ข้าเก่าคนสนิทของเจ้าศุษิระได้แสดงตัวขอเป็นผู้รับใช้เจ้าศุขวงศ์ด้วยความจงรักภักดี

วันหนึ่ง เจ้าหลวงศรีวงษ์ให้เจ้าศุขวงศ์เป็นผู้แทนเดินทางไปร่วมงานศพของ เจ้าสิงห์คำ เจ้าอุปราชเมืองเชียงเงินซึ่งมีศักดิ์เป็นญาติ ศุขวงศ์จำต้องพาแบร็กกิ้นเดินทางไปด้วยเพราะไม่ไว้ใจให้แบร็กกิ้นอยู่ไกลสายตา ที่เชียงเงินซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ และเป็นประเทศราชของสยามด้วยเช่นกัน ศุขวงศ์ได้พบกับ เจ้าแม้นเมือง บุตรสาวคนโตของ เจ้าหลวงแสนอินทะ กลางดงชมพูป่าซึ่งออกดอกสีชมพูสะพรั่งเพียง 10 วันในแต่ละปีเท่านั้น ศุขวงศ์รู้สึกสนใจในตัวแม้นเมืองมากเนื่องจากประทับใจในความเป็นตัวของตัวเองของเธอ จากการสังเกต ศุขวงศ์พบว่าแม้นเมืองมีสถานภาพเป็นรอง เจ้ามิ่งหล้า น้องสาวต่างมารดามากทั้ง ๆ ที่แม้นเมืองเป็นพี่สาว เนื่องจาก เจ้านางข่ายคำ เจ้านางหลวงคนปัจจุบันซึ่งเป็นมารดาของมิ่งหล้า และมีศักดิ์เป็นน้าแท้ ๆ ของแม้นเมือง เลี้ยงดูให้แม้นเมืองต้องยอมมิ่งหล้าทุกอย่าง ด้วยความกลัวว่าแม้นเมืองจะได้ดีกว่าลูกสาวของตน ศุขวงศ์ยังได้รู้จักกับ เจ้าหน่อเมือง พี่ชายแท้ ๆ ของแม้นเมืองซึ่งได้รับตำแหน่งเจ้าอุปราชต่อจากเจ้าสิงห์คำผู้ล่วงลับ หน่อเมืองแสดงความไม่ชอบใจศุขวงศ์ตั้งแต่แรกเห็น เนื่องจากรูปลักษณ์และความคิดของศุขวงศ์ยืนยันชัดเจนว่าเขายอมหมอบราบคาบแก้วให้กับสยามและตะวันตก ทั้งนี้ หลังจากที่มารดาเสียชีวิต และเจ้าหลวงแสนอินทะ บิดาได้สมรสใหม่ เจ้าหน่อเมืองและเจ้าแม้นเมืองสองพี่น้องก็อยู่ในความดูแลของเจ้าอุปราชสิงห์คำผู้มีความรักชาติอย่างแรงกล้า ทำให้ทั้งหน่อเมืองและแม้นเมืองได้รับการปลูกฝังให้รักความอิสระ เชื่อมั่นในเสรีภาพ และมุ่งมั่นกระทำทุกวิถีทางเพื่อทำให้เชียงเงินเป็นรัฐอิสระให้ได้

จากการสนทนาทำให้ศุขวงศ์ทราบว่าเจ้าหลวงแสนอินทะเอง ก็มีความมุ่งมั่นในการแยกตัวเป็นอิสระ และรังเกียจตะวันตกอย่างยิ่ง เจ้าศุขวงศ์มีโอกาสได้พบเจ้าแม้นเมืองตามลำพังที่ดงชมพูป่า แม้นเมืองแสดงความเชื่อของเธออย่างเปิดเผยว่าการยอมรับเอาขนบธรรมเนียมประเพณีของชาติอื่นมาเป็นของตน เช่นที่ศุขวงศ์กระทำ เป็นการแสดงออกถึงความไร้ราก ไร้ความคิด และไร้ศักดิ์ศรี ทว่าคำบอกเล่าของศุขวงศ์เรื่องเมืองมัณฑ์ เมืองใหญ่ในแถบนั้นซึ่งเป็นเมืองอิสระและไม่เคยยอมก้มหัวให้สยามและตะวันตก กำลังจะกลายเป็นเมืองขึ้นของตะวันตกภายในเวลาไม่นาน ก็ทำให้แม้นเมืองเริ่มไม่แน่ใจในความคิดของเธอ แต่แม้นเมืองก็พยายามเรียกความเชื่อมั่นกลับคืนมา และโต้ตอบศุขวงศ์ว่าการล่มสลายอย่างมีศักดิ์ศรี ไม่ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองของเชียงเงินเป็นสิ่งที่เธอภาคภูมิใจมากกว่าการยอมปรับเปลี่ยนตัวเอง

ในงานศพของเจ้าอุปราชสิงห์คำ เจ้าแม้นเมืองแสดงความโศกเศร้าอย่างยิ่ง และตกเป็นเป้าสายตาของเจ้าศุขวงศ์ตลอดเวลา เจ้ามิ่งหล้าซึ่งเคยชินกับการได้รับความสนใจ และต้องเป็นที่หนึ่งเสมอ สังเกตเห็นสายตาของศุขวงศ์ที่มองแม้นเมือง ทำให้มิ่งหล้าไม่พอใจ และหาทางเอาชนะแม้นเมืองให้ได้ มิ่งหล้าได้ออกอุบายเพื่อให้ตนได้ใกล้ชิดกับศุขวงศ์ มิ่งหล้าพูดให้พี่สาวเข้าใจว่าศุขวงศ์สนใจปองรักตน

เจ้าศุขวงศ์พยายามหาโอกาสใกล้ชิดกับเจ้าแม้นเมือง เขาจึงตอบรับคำขอของเจ้ามิ่งหล้าที่ขอให้เขาเข้าไปแปลหนังสือภาพภาษาอังกฤษให้เธอ ทว่าศุขวงศ์ไม่เคยมีโอกาสได้พบแม้นเมืองในคุ้มหลวงเลยสักครั้ง จนวันหนึ่ง ทั้งสองได้พบกันที่ดงชมพูป่าโดยบังเอิญ ศุขวงศ์จึงมีโอกาสสัมผัสตัวตนที่อ่อนโยนของแม้นเมือง จากเหตุการณ์ที่เธอพยายามช่วยนำลูกนกที่ตกจากรังไปใส่คืนไว้ในรังของมัน ทั้งสองพูดคุยกันด้วยดีเป็นครั้งแรก ศุขวงศ์ออกปากว่าเขาจะมารอพบแม้นเมืองที่ดงชมพูป่านี้ทุกวัน ไม่ว่าเธอจะมาหรือไม่ก็ตาม เป็นที่น่าเสียดายว่ามิ่งหล้ายังคงเพียรพยายามสร้างความเข้าใจผิดให้แม้นเมืองเชื่อว่าศุขวงศ์หลงรักตน แม้นเมืองจึงพยายามขจัดความรู้สึกสนใจที่เธอเริ่มมีให้ศุขวงศ์ออกไปจากใจ ด้วยความรักน้องสาว

เจ้าหลวงแสนอินทะและเจ้าหน่อเมืองร่วมกันวางแผนการสามทาง เพื่อการประกาศตัวเป็นรัฐอิสระของเชียงเงิน เริ่มด้วยการให้หน่อเมืองเดินทางไปรับสารตราตั้งตำแหน่งเจ้าอุปราช และดื่มน้ำพระพิพัฒน์สัตยายอมเป็นข้าของสยามที่เชียงใหม่ ในขณะเดียวกันก็วางแผนส่งตัวมิ่งหล้าไปเป็นสนมกษัตริย์เมืองมัณฑ์ และสุดท้าย จัดการให้แม้นเมืองแต่งงานกับศุขวงศ์เพื่อทำให้ญาติฝ่ายล้านนาตายใจ ว่าเชียงเงินไม่ได้เอาใจออกห่างหมู่ญาติ มิ่งหล้าอาละวาดอย่างหนัก เธอบีบบังคับให้แม้นเมืองรับอาสาเดินทางไปเป็นสนมกษัตริย์เมืองมัณฑ์แทนเธอ ด้วยความรักชาติ แม้นเมืองจึงยอมทำตามคำขอ ทว่าไม่เป็นผลสำเร็จ เนื่องจากเมืองมัณฑ์ระบุมาว่าต้องการตัวมิ่งหล้าซึ่งมีสถานะสูงกว่าแม้นเมือง เจ้านางข่ายคำสนับสนุนความคิดที่จะส่งมิ่งหล้าไปเมืองมัณฑ์ เนื่องจากเกรงว่าแม้นเมืองจะกลายเป็นผู้มีความสำคัญมากกว่าลูกสาวของตน เจ้านางข่ายคำจึงบีบบังคับให้แม้นเมืองเกลี้ยกล่อมมิ่งหล้าให้ได้ มิ่งหล้าโกรธมาก เพราะไม่เคยถูกขัดใจมาก่อนในชีวิต ประกอบกับเมื่อมิ่งหล้ารู้ว่าแม้นเมืองได้รับการวางตัวให้แต่งงานกับศุขวงศ์ ความโกรธจนขาดสติทำให้มิ่งหล้าประกาศตัดพี่ตัดน้องกับแม้นเมือง

เจ้ามิ่งหล้าลอบหนีออกไปจากคุ้มหลวงเพื่อไปขอให้เจ้าศุขวงศ์ช่วยพาเธอหนี เธอขู่จะฆ่าตัวตายหากศุขวงศ์ไม่ยอมช่วย ศุขวงศ์เห็นแก่ความเป็นญาติ และยังเล็งเห็นว่าการที่เชียงเงินส่งมิ่งหล้าไปเป็นสนมกษัตริย์เมืองมัณฑ์นั้นเป็นการกระทำที่ไร้ประโยชน์ เนื่องจากอีกไม่นานเมืองมัณฑ์ต้องเสียเมืองแก่ตะวันตกแน่นอน มิ่งหล้าดีใจมากที่ศุขวงศ์ยอมรับปาก แต่เรื่องกลับรู้ถึงหูของเจ้าหลวงแสนอินทะเสียก่อน ศุขวงศ์รู้ไม่เท่าทัน จึงไปลอบพาตัวแม้นเมืองที่ปลอมตัวเป็นมิ่งหล้ามา ทำให้เขาต้องแต่งงานกับแม้นเมือง ส่วนมิ่งหล้าก็ต้องถูกส่งตัวไปเมืองมัณฑ์ในที่สุด

แม้นเมืองเดินทางไปยังเชียงพระคำ พร้อมกับศุขวงศ์ เขียนจันทร์ คำแก้ว อินทร โดยมีหน่อเมืองตามไปส่ง ทั้งสองตกเป็นของกันและกัน โดยที่แม้นเมืองยังเข้าใจผิด คิดว่าศุขวงศ์มีใจรักต่อมิ่งหล้า ส่วนศุขวงศ์เองก็ยังคิดน้อยใจ ว่าแม้นเมืองไม่รักตน แต่ที่ยอมแต่งงานด้วย เพราะต้องการช่วยเหลือบ้านเมืองของตน

ศุขวงศ์พาแม้นเมืองกลับมาที่เชียงพระคำ เจ้าย่าอดแปลกใจไม่ได้ที่ศุขวงศ์แต่งงานอย่างกะทันหัน แต่คนที่เสียใจที่สุด เห็นจะเป็นละอองคำ ลูกพี่ลูกน้องของศุขวงศ์ที่แอบหลงรักศุขวงศ์มาอย่างเนิ่นนาน สุดท้ายเจ้าย่าเรือนคำตัดสินใจ ขอให้ละอองคำเป็นเมียของศุขวงศ์อีกคน โดยพูดต่อหน้าแม้นเมือง แม้นเมืองไม่ว่ากระไร เพราะให้เกียรติศุขวงศ์ แต่ศุขวงศ์เองเสียอีกที่ไม่ยอมแตะต้องละอองคำ จนทำให้ละอองคำละอายใจ ถึงขนาดตั้งใจผูกคอตาย ดีที่บัวผันช่วยไว้ได้ทัน แม้นเมืองไม่ได้ต่อว่าอะไรละอองคำ มีเพียงคำให้กำลังใจ ขอให้ละอองคำรักษาตัวให้หายโดยไว้ ทำให้ละอองคำได้คิด ว่าแม้นเมืองคือผู้หญิงที่ดีเพียบพร้อม ถึงทำให้ศุขวงศ์รักเช่นนั้น ศุขวงศ์เตือนสติให้ละอองคำ อยู่กับคนที่รักละอองคำอย่างแท้จริง ชีวิตจะได้ไม่ต้องทุกข์ระทมไปตลอด ศุขวงศ์บอกกับเจ้าย่า ว่าจักรคำคือผู้ชายที่หมายปองละอองคำมาเนิ่นนาน สุดท้ายศุขวงศ์จึงพาจักรคำมาเยี่ยมละอองคำ จักรคำและละอองคำจึงเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้น และตกลงใจคบหากันต่อไป ซึ่งทั้งคู่ก็มีโครงการจะแต่งงานกันในไม่ช้า

ด้านเจ้านางข่ายคำ ก็พาขบวนของมิ่งหล้ามายังเมืองมัณฑ์ โดยมีฟองจันทร์ตามมารับใช้มิ่งหล้าอีกด้วย การเข้าพบกษัตริย์เมืองมัณฑ์ เต็มไปด้วยความยากลำบาก เพราะเจ้านางปัทมสุดา เจ้านางหลวงของกษัตริย์ หาวิธีกีดกันสารพัด โดยมีลูกน้องคู่ใจอย่าง ขิ่นแหม่และนางมิ่น เป็นคนรับคำสั่งอย่างเคร่งครัด แต่ด้วยความที่อยากเอาชนะ มิ่งหล้าก็หาวิธีจนได้ ด้วยการให้กรมวังเป็นคนดูต้นทางให้ กษัตริย์และมิ่งหล้าได้พบกันในที่สุด แล้วมิ่งหล้าก็ได้ถวายตัวให้แก่กษัตริย์ เจ้านางปัมสุดาแค้นจัด กุเรื่องว่าตนเองท้อง โดยมีนางมิ่นรู้ความลับ ว่าแท้ที่จริงแล้วเจ้านางไม่ได้ท้องอย่างที่เอ่ยอ้าง ความโลภมากของนางมิ่นทำให้เธอแอบยักยกทรัพย์สินเงินทองไว้เป็นส่วนตัว จนเรื่องรู้ถึงหูเจ้านางปัทมสุดา นางมิ่นถูกเฆี่ยนปางตาย เอาชีวิตเกือบไม่รอด ดีที่มิ่งหล้ามาช่วยไว้ เพราะหวังจะให้นางมิ่นมาช่วยงานใหญ่ สุดท้ายพอนางมิ่นหายดี มิ่งหล้าก็นำความลับขึ้นทูลถวายกษัตริย์ เป็นฎีการ้องเรียนเรื่องที่เจ้านางปัทมสุดาไม่ได้ท้อง แต่กล่าวเท็จต่อกษัตริย์ เจ้านางปัทมสุดาลงทุนฆ่าปิดปากแม้กระทั่งหมอ และคนใกล้ชิดทุกคน แต่สุดท้าย นางมิ่นกลับมาเป็นพยานปากเอกให้กับมิ่งหล้า จนทำให้เจ้านางปัทมสุดาถูกปลดออกจากตำแหน่ง

เจ้านางข่ายคำหลงว่ามิ่งหล้าจะได้ขึ้นเป็นใหญ่ จึงกลับไปที่เชียงเงิน และจับได้ว่า เจ้าหลวงแสนอินทะนำผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าขึ้นมาเป็นเมียอีกคน ด้วยความแค้น เจ้านางข่ายคำก็ทำร้าย เฆี่ยนตี จนหญิงผู้นั้นถึงแก่ความตาย เจ้าหลวงแสนอินทะโกรธมาก และได้รู้ถึงความโหดเหี้ยม ที่สำคัญ เจ้านางข่ายคำสารภาพออกมา ว่าเธอคือคนที่ฆ่าแม่ของแม้นเมืองเสียชีวิต ทำให้เจ้าหลวงแสนอินทะหมดความปรานีต่อ เลิกรากันในที่สุด เจ้านางข่ายคำไม่สนใจ กลับไปหามิ่งหล้าที่เมืองมัณฑ์ทันที

เจ้านางปัทมสุดาให้ขิ่นแหม่นำกำลังทหารไปจับตัวมิ่งหล้ามาทรมานจนเกือบปางตาย ฟองจันทร์รอดชีวิตมาได้ ออกตามหาคนของศุขวงศ์ เพื่อส่งข่าวให้ศุขวงศ์มาช่วยมิ่งหล้าจากเมืองมัณฑ์เสียที ส่วนนางมิ่นก็ถูกฆ่าตายอย่างอนาถ ศพถูกแขวนประจานให้แร้งกากิน กรมวังเองก็เอาชีวิตไม่รอด เจ้านางปัทมสุดาไม่ปล่อยให้ใครเล็ดรอดชีวิตไปได้ ระหว่างนั้น ความรักของแม้นเมืองกับเจ้าศุขวงศ์ก็กำลังดำเนินไปได้ด้วยดี แม้นเมืองท้องแก่จนเจ็บท้องคลอด ศุขวงศ์ดีใจมาก เขาได้ลูกชาย และตั้งชื่อว่า เจ้าภูแก้ว หรือเจ้าไศลรัตน์

เจ้านางข่ายคำจะมาหามิ่งหล้า แต่ถึงแค่ชายป่าเมืองมัณฑ์ ก็ถูกโจรปล้นทรัพย์สมบัติจนหมด ส่วนเมืองมัณฑ์ก็ถูกอังกฤษตีแตก กษัตริย์และเจ้านางปัทมสุดา ถูกคุมตัวขึ้นเรือไปประเทศอินเดีย โชคดีที่เจ้าศุขวงศ์มาช่วยมิ่งหล้าได้ทัน ทำให้มิ่งหล้ารอดชีวิตมาได้หวุดหวิด เมื่อแม้นเมืองได้เห็นสภาพของมิ่งหล้าก็ใจหาย นึกสงสารน้องจับใจ รู้สึกผิดที่ตนเองมีส่วนทำให้มิ่งหล้าต้องเดินทางไปที่เมืองมัณฑ์ และยังคงคิดว่าศุขวงศ์ยังรักมิ่งหล้าอยู่ จึงตั้งใจจะคืนทุกอย่างให้กับมิ่งหล้า

ศุขวงศ์บอกเจ้าย่าเรื่องที่จะไปเชียงใหม่ เพื่อประชุมกำหนดเขตแดน ฝ่ายเมืองมัณฑ์จะมีผู้แทนจากอังกฤษมาหลายคน ศุขวงศ์บอกเจ้าย่าว่า อังกฤษพยายามปลุกปั่นให้เชียงเงินเป็นอิสระจากสยาม เพื่อจะได้เข้ายึดครองเชียงเงินได้อย่างง่ายดาย ง่ายกว่าการตัดเฉือนเอาจากสยาม หน่อเมืองมาหาแม้นเมืองที่เชียงพระคำ บอกว่าจะประกาศความเป็นอิสระ และจะพาแม้นเมืองกลับเชียงเงิน หลังจากประชุมที่เชียงใหม่เสร็จ โดยไม่ยอมให้แม้นเมืองนำลูกที่มีกับศุขวงศ์ ที่มีเชื้อสายของเชียงพระคำกลับไปด้วย หัวใจของแม้นเมืองเจ็บปวดเกินกว่าจะบรรยาย มิ่งหล้าเริ่มมีอาการดีขึ้น ยอมรับกับแม้นเมืองว่า ความทะเยอทะยาน อยากเอาชนะ ทำให้ตนมีสภาพเช่นนี้

ที่เชียงใหม่ หน่อเมืองบอกว่า เชียงเงินเป็นรัฐอิสระ ในนามตัวแทนเจ้าหลวงแห่งเชียงเงิน ไม่ขึ้นต่อสยาม แต่แล้วศุขวงศ์ก็เอาหนังสือที่มีตราประทับของเจ้าหลวงแสนอินทะออกมา หนังสือลงนามกำกับประทับตราแต่งตั้งเจ้าผาคำ สำเร็จราชการแทนเจ้าหลวงแสนอินทะ และสั่งปลดหน่อเมืองออกจากการเป็นอุปราชแห่งเชียงเงินแล้ว ซึ่งข้อนี้เองที่ทำให้หน่อเมืองได้รับรู้ถึงแผนการอันแยบยลของศุขวงศ์ และแค้นใจอย่างบอกไม่ถูก ที่ศุขวงศ์ส่งคนไปที่บ้านของตน และบังคับให้พ่อของตนเองต้องทำเรื่องเช่นนี้ และอาฆาตแค้น จะต้องฆ่าศุขวงศ์ให้ได้ โดยที่ศุขวงศ์นั้นมีเจตนาไม่ต้องการให้เชียงเงินถูกครอบครองโดยอังกฤษ

หน่อเมืองกลับมาหาแม้นเมืองอีกครั้ง นัดแนะให้แม้นเมืองหลอกพาศุขวงศ์ไปให้ตนเองฆ่า แม้นเมืองจำใจรับปาก ทั้งที่หัวใจเจ็บปวด ก่อนที่ศุขวงศ์จะเดินทางกลับมาถึงเรือน แม้นเมืองก็อุ้มลูกไปฝากไว้กับมิ่งหล้า สั่งเสียให้มิ่งหล้าดูแลลูกของตนเองให้ดี แล้วแม้นเมืองก็ปลอมตัวเป็นชายไปหาหน่อเมืองในนามของศุขวงศ์ ความคั่งแค้น บดบังตา จนทำให้หน่อเมืองฆ่าน้องสาวตนเอง ส่วนแม้นเมืองนั้นดีใจที่ได้ตอบแทนความรักที่เธอมีให้ต่อศุขวงศ์อย่างแท้จริง เธอได้สละชีวิตให้กับคนที่เธอรัก และอีกประการหนึ่งที่สำคัญ เธอได้ทดแทนคุณของแผ่นดินเกิด ที่หน่อเมืองมักอ้างถึงความเป็นอิสระของเชียงเงิน ได้ทำหน้าที่ระบายแค้นแก่พี่ชายของเธอ แม้นเมืองเขียนจดหมายสั่งลาหน่อเมืองไว้ล่วงหน้า และขอร้องว่าไม่อยากให้หน่อเมืองกลับมาเหยียบแผ่นดินเชียงพระคำของศุขวงศ์อีก ศุขวงศ์กลับมาที่เรือนจึงรู้ความจริงจากมิ่งหล้า แต่เขาก็มาไม่ทันได้ช่วยชีวิตแม้นเมือง มีเพียงแต่คำบอกรักของแม้นเมือง เป็นคำสุดท้ายที่ศุขวงศ์ได้ยินจากแม้นเมือง แล้วจากนั้นเธอก็สิ้นลม

20 ปีต่อมา ศุขวงศ์บอกเล่าเรื่องราวในอดีตทั้งหมดให้แก่เจ้าไศลรัตน์ฟัง ศุขวงศ์ยังคงรักและคิดถึงแม้นเมืองทุกลมหายใจ ไศลรัตน์ก้มลงกราบเจดีย์ของแม้นเมือง ที่ซึ่งศุขวงศ์บอกว่า เป็นที่เก็บกระดูกของหญิงที่มากไปด้วยความเสียสละ และความรักที่มีต่อทุกคน ติดตามชมความเข้มข้นของละคร รากนครา ได้ทุกวันจันทร์-อังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3 ละคร รากนครา เริ่มตอนแรกวันอังคารที่ 5 กันยายน 2560

หงส์ ลูกสาวคนเล็กของเถ้าแก่สุงเจ้าของคณะงิ้วเฟิ่งหวง คณะงิ้วเก่าแก่ของเยาวราช ได้รับการขนานนามว่าดอกโบตั๋นแห่งเยาวราช เถ้าแก่สุงเป็นที่นับหน้าถือตาของชาวจีนผู้ใช้แรงงาน ในแถบเยาวราชเนื่องจากเป็นคนใจคอกว้างขวาง มีพี่น้องร่วมสาบาน เสี่ยไช้เจ้าของธุรกิจเซียงกงย่านจักรวรรดิ และเฮียเต็ก เจ้าของร้านเครื่องเซ่นไหว้ใหญ่ที่สุดในเจริญกรุง ทั้งสามร่วมดื่มน้ำสาบานว่าเป็นพี่น้องกันที่ศาลเจ้า หรือที่รู้จักกันว่า ไป่เม้ง สาบานเป็นพี่น้องกันในนามของแก๊งหงส์ดำ คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน

เถ้าแก่สุงมีบุตรสองคนคืออาฉาง ลูกชายคนโตซึ่งทั้งหล่อเหลา เอาการเอางาน และหัวดี เถ้าแก่สุงจึงรักใคร่เสมือนแก้วตาดวงใจ หมายมั่นปั้นมือจะให้เป็นเจ้าของคณะงิ้วเฟิ่งหวงต่อไป ส่วนอาหงส์นั้น เมื่อเกิดมาก็ทำให้มารดาตกเลือดเสียชีวิต เถ้าแก่สุงจึงเย็นชาไม่เคยเห็นหงส์อยู่ในสายตามาตั้งแต่เล็ก ทำให้หงส์รู้สึกแปลกแยก และยิ่งน้อยเนื้อต่ำใจเมื่อเถ้าแก่สุงเลี้ยงลูกสาวไม่ต่างจากเด็กผู้ชายคน หนึ่งในคณะงิ้ว ซินแสง้วงทำนายดวงชะตาของอาเล้งและอาหงส์ บอกว่าดวงชะตาหงส์เป็นต้นเหตุทำให้คน 3 คนพบกับจุดจบแต่ก็จะช่วยเหลือผู้คนได้อีกมากมาย เถ้าแก่สุงตีความว่าหงส์เป็นตัวซวยเพราะเกิดมาก็เป็นสาเหตุทำให้ดวงตาภรรยา ร่วมทุกข์ร่วมสุขของเขาต้องตาย แต่เมื่อถามถึงดวงชะตาของอาเล้ง ซินแสง้วงกลับบ่ายเบี่ยง บอกแต่ว่าสุดแท้แต่ฟ้าดินบันดาล เพราะรู้ดีว่าอาฉางชะตาถึงฆาต !

หงส์ถูกฝึกให้เล่นงิ้วในบทตัวพระ มาโดยตลอด ทั้ง ๆ ที่หงส์นั้นร่ายรำตัวนางได้อ่อนช้อยงดงามไม่แพ้นางเอกคณะงิ้ว แต่เมื่อใดก็ตามที่หยกร่ายรำเป็นตัวนางก็จะถูกเถ้าแก่สุงลงโทษทุกครั้งเช่น ให้คุกเข่ากลางแดดหรือยืนยกถังน้ำหนัก ๆ จนอาฉางพี่ชายต้องคอยปลอบน้องสาวเสมอมาและอธิบายให้หงส์ฟังว่าบิดาคงมี เหตุผลบางอย่าง แม้หงส์จะเชื่ออาฉางแต่ก็ทำให้เป็นปมในใจมาโดยตลอด ความงามต้องตา และความฉลาดหลักแหลมของหงส์เป็นเสน่ห์ดึงดูดใจ โดยเฉพาะตี๋เล็ก ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเฮียเต็ก แต่หงส์ไม่ได้สนใจใคร

ตี๋เล็กอ้อนวอนขอให้เฮียเต็กมาทาบทามสู่ขอหงส์ เฮียเต็กเห็นดีด้วยเพราะหากตี๋เล็กได้แต่งงานกับหงส์ก็เท่ากับจะได้ครอบครอง ทำเลโรงงิ้วโดยปริยาย เถ้าแก่สุงปฏิเสธไมตรีที่จะยกลูกสาวให้ถึงแม้จะเป็นพี่น้องร่วมน้ำสาบานกัน เนื่องจากตี๋เล็กเป็นคนเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ มิหนำซ้ำยังนิสัยอันธพาล ผิดกับผู้เป็นบิดาที่ดูเป็นคนธรรมะธัมโมราวฟ้ากับเหว ทำให้เฮียเต็กรู้สึกเสียหน้าไม่น้อย

ณ งานเทศกาลประจำปีที่ศาลเจ้าพ่อเสือ หลง ปลอมตัวเข้ามาในงานด้วย เป็นพ่อค้าขายกระเพาะปลา คนรักของหลง ถูกยิงเสียชีวิต โดยมีมือคนของเสี่ยเล้ง แต่เล้งโยนความผิดว่าเป็นคนของเถ้าแก่สุง ทำให้หลงเข้าใจผิดเรื่อยมา และครั้งนี้ เขาก็ต้องการเห็นหน้าสุงอีกด้วย แล้วก็เกิดเหตุทะเลาะวิวาทกันของนักเลงแก๊งอื่นที่โรงงิ้ว (เป็นเหตุการณ์ร่วมกันทั้ง 5 เรื่อง) ขณะที่งิ้วกำลังแสดงตอน เล่าปี่แตกทัพ อยู่นั้น ได้เกิดการยิงกันสนั่นหวั่นไหวขึ้น ห่ากระสุนถูกสาดมาจากทั่วทิศจนโรงงิ้วเกิดความโกลาหล

หงส์ตกอยู่ในอันตรายแต่อาฉางพี่ชายซึ่งกำลังแสดงงิ้วรับบทเป็น หยางจงเป่า ได้เอาตัวเองบังกระสุนปืนเอาไว้ เพื่อปกป้องอาหงส์น้องสาวจนเสียชีวิต เถ้าแก่สุงร้องไห้น้ำตาเป็นสายเลือด ความหวังที่ตนวาดหวังไว้ดับวูบลงทันที กลายเป็นคนหมดอาลัยตายอยากในชีวิต ปล่อยคณะงิ้วไปตามยถากรรม เต็กพี่น้องร่วมสาบาน หัวหน้าแก๊งไก่ฟ้า ก็อยู่ที่ศาลเจ้าด้วย เต็กเกือบโดนลูกหลง แต่หลงช่วยชีวิตเอาไว้ ทำให้เต็กชวนหลงไปอยู่ด้วยกันที่แก๊งไก่ฟ้า แรก ๆ คุณนายหลิวไม่วางใจหลงนัก ถึงขนาดพาตำรวจมาจับเมื่อพบว่าหลง แอบพกปืนไว้ในบ้าน แต่หลงก็ยังซื่อสัตย์ต่อไช้ ช่วยชีวิตไช้จากการทำร้ายของเกาไว้ได้ถึงสองครั้งสองครา ทำให้คุณนายหลิว เริ่มวางใจหลงมากขึ้น

ภายหลังการตายของอาฉาง เถ้าแก่สุงที่วัน ๆ เอาแต่เก็บตัวอยู่แต่หน้าป้ายบรรพชน นึกถึงคำพูดของซินแสง้วง ที่ว่าหงส์เป็นสาเหตุที่ทำให้คนต้องพบจุดจบถึง 3 คน และอาฉางก็เป็นศพที่ 2 ดังคำทำนาย หงส์เข้ามาบอกกับเถ้าแก่สุงว่าจะเป็นตัวแทนพี่ชาย รับสืบทอดคณะงิ้วเฟิ่งหวงแทนพี่ชาย แต่เถ้าแก่สุงกลับโมโห ไล่ตะเพิดหงส์ออกไป และกล่าวสบประมาทว่าหงส์ไม่มีวันเป็นได้อย่างที่อาฉางเป็น หงส์น้ำตาตกใน ตั้งใจว่าจะต้องพิสูจน์ให้พ่อเห็นให้ได้ว่าตนมีความสามารถที่จะสืบทอดคณะงิ้วเฟิ่งหวงแทนพี่ชายผู้ล่วงลับให้จงได้

เกา ต้องการที่ดินในทำเลของคณะงิ้วของสุง เขาคิดกำจัดทั้งสุงและหงส์ แต่เมฆินทร์เสียดายในตัวหงส์ เพราะเขาอยากครอบครองตัวหงส์ เลยปรามไม่ให้เกาทำเสียแผน เกาไม่ยอมวางมือ ส่งคนไปทำร้ายเต็กอีกครั้ง พอดีเต็กอยู่กับหงส์ จึงพลอยถูกทำร้ายไปด้วย หลงเข้ามาพบพอดี เข้าช่วยเต็กและหงส์เอาไว้ หงส์จำหน้าหลงได้ เพราะเคยเห็นที่ศาลเจ้า ในวันที่อาฉางถูกยิงตาย หงส์จึงเข้าใจผิด คิดว่าหลงเป็นมือปืนที่ฆ่าอาฉาง แต่หลงปฎิเสธ สุดท้ายหงส์ พาหลงไปทำแผลที่บ้าน ทำให้หลงได้พบและพูดคุยกับสุงก็ครั้งนี้เอง

กุ่ยขึ้นแสดงงิ้วแทนฉาง แต่ก็พลาดล้มกลางเวที ไม่สามารถเล่นงิ้วได้ แต่หมวยก็คอยพูดให้กำลังใจกุ่ยอยู่เสมอมา คณะงิ้วเฟิ่งหวง กำลังตกที่นั่งลำบาก ส่วนเสี่ยเกา ก็พาคณะงิ้ว บุกไปถึงสำนักสุง ท้าปะลอง ภายใน 7 วัน ใครแพ้ต้องหักปลายทวน แสดงที่ไหนไม่ได้อีก กุ่ยต้องฝึกอย่าหนัก ส่วนหงส์ ก็ต้องแอบฝึกงิ้วกับแปะจาง โดยที่ไม่ให้สุงรู้ แปะจางแนะนำให้หงส์ใช้ความอ่อนโยนชนะความแข็งแกร่ง หงส์ไม่กล้าฝึกงิ้วที่บ้านอีกต่อไปเพราะกลัวสุงจับได้ ซินแสง้วงจึงให้ไปฝึกที่ศาลเจ้า หลงได้พบกับหงส์บ่อยขึ้น หลงช่วยฝึกความแข็งแกร่งให้หงส์อีกแรง ทั้งสองเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น แต่หลงก็ยังคงตั้งใจที่จะแก้แค้นสุงให้กับคนรัก เขาตามหงส์ไปที่บ้านบ่อยครั้ง และได้พบกับตี๋เล็กที่มาหาหงส์ ทำให้หลงกับตี๋เล็กมีเรื่องชกต่อยกัน สุงจับได้ว่าหงส์แอบไปพบกับหลง เลยทำให้หงส์ ถูกเฆี่ยนอย่างหนัก หลงสงสารหงส์มาก

แล้วก็ถึงวันประลอง งิ้ว ของคณะเฟิ่งหวง งิ้วอันดับหนึ่งของเยาวราช กับสุดยอดปรมาจารย์จ้าวแห่งงิ้วปักกิ่ง คณะเปี่ยนฟู่ ทั้งเมฆินทร์ เกา เต็ก ตี๋เล็ก ไปกันพร้อมหน้า แต่อากุ่ยกลับหายตัวไป เพราะเกาให้ซา จับตัวกุ่ยไป เพื่อที่คณะงิ้วของตนเองจะได้ชนะ หยกมณีบอกที่ซ่อนที่คนของเกาเอาตัวกุ่ยไปซ่อนไว้ หลงอาสาไปช่วยกุ่ย สุงบอกให้พากุ่ยกลับมาให้ทันเวลา ซื่อเหนียงตามไปช่วยกุ่ยด้วย สุดท้ายโดนกระสุนปืน จบชีวิตในที่สุด ทำให้กุ่ยเสียใจมาก สุงขอบใจหลง และบอกว่าเขาติดหนี้บุญคุณหลง ที่พากุ่ยกลับมาจนได้ หงส์ขึ้นแสดงแทนกุ่ย ในบทบาทที่อาฉางเคยรับ และสามารถใช้ความอ่อนโยน สยบความแข็งแกร่ง ได้รับชัยชนะในที่สุด สุงยอมรับในตัวของหงส์มากขึ้น และยอมยกโรงงิ้วให้หงส์ สืบทอดเจตนารมณ์ต่อไป

เต็กพยายามยุยง ให้สุงและไช้แตกคอกัน เพราะหากสุง สละตำแหน่ง หัวหน้าแก๊งมังกรดำ เต็กเอง ก็อยากขึ้นเป็นใหญ่แทนสุง ซ้ำร้าย หากตี๋เล็กได้ครองคู่กับหงส์ ที่ดิน รวมถึงคณะงิ้ว ก็จะตกเป็นของเต็กด้วย เต็กพาสุงมาต่อว่า เรื่องที่ไช้นำคนไปถล่มที่บ้านของเกา ทั้งสองเถียงกันอย่างหนัก หลงได้ยิน แอบเป็นห่วงไช้ หลงได้จังหวะ จะแอบยิงสุง พอดีไช้เห็นเข้าเสียก่อนแล้วรีบห้ามไว้ คุณนายหลิวเริ่มสงสัยว่าไช้จะมีปัญหา เพราะไช้เอาแต่ดื่มเหล้าแทบทุกวัน จึงฝากให้หลงดูแลไช้อีกแรง ไช้เขียนจดหมายถึงสุง โดยให้หลงไปมอบให้ ไช้ขอลาออกจากแก๊งสามวิหค เหลือเพียงสุง แก๊งหงส์ดำ และ เต็กแก๊งกะเรียนเท่านั้น สุงเป็นห่วง ไม่อยากให้ไช้แยกตัวออกไป เพราะเกรงมีอันตราย แต่ก็สุดที่จะห้าม สุงเห็นแววตาที่หงส์กับหลงมีต่อกัน จึงรู้ว่าสองคนมีใจให้กัน แต่สุงก็คิดว่าเหมาะสมกันดี

ไช้ถูกวางยาพิษจนตาย คุณนายหลิวกลับไปอยู่เมืองจีน ส่วนลูกน้องคนอื่น ๆ ของไช้ ก็ไปอยู่แก๊งกะเรียนจนหมด หลิวพูดเตือนสติ ไม่อยากให้หลงต้องตกอยู่ในวังวนของวงการนี้ แต่หลงยังต้องการพิสูจน์ ว่าใครเป็นคนฆ่าคนรักของเขา สุดท้าย หลงตัดสินใจ ขอเข้าไปอยู่แก๊งหงส์ดำกับสุง หลงไม่เชื่อว่าสุงจะเป็นคนฆ่าใช้ สุงยอมรับหลงในที่สุด หงส์แอบดีใจอยู่ลึก ๆ ที่หลงเลือกมาอยู่ในแก๊ง ซ้งตามมาฆ่าสุงถึงในห้องนอน โชคดีสุงรู้ตัวเสียก่อน แล้วหลงก็เข้ามาช่วยเอาไว้ หลงสู้กับซ้ง ซ้งจับหงส์เป็นตัวประกัน สุดท้ายซ้งจึงรอดไปได้ หลงบอกกับสุง ว่าเห็นซ้งเป็นคนยิงอาฉางที่งานศาลเจ้า หลงบอกว่าซ้งก็เป็นคนฆ่าคนรักของหลง เมื่อ 7 ปีก่อนเช่นเดียวกัน ครั้งนี้ทำให้หลงรู้ว่า สุงกับหลง มีศรัตรูคนเดียวกัน ที่สำคัญ สุงไม่ใช่คนสั่งฆ่าคนรักของหลงแน่นอน ทำให้หลงรักและนับถือสุงมากยิ่งขึ้น

เต็กมาสู่ขอหงส์ให้กับตี๋เล็ก แต่สุงไม่ยกให้ เต็กเสียหน้า จึงพาตี๋เล็กไปหาเมฆินทร์เพื่อเป็นผู้ใหญ่ไปสู่ของหงส์ให้ที เมฆินทร์ทำทีเป็นรับปาก แต่แท้ที่จริง ไม่ยินดีนัก เพราะเขาเองอยากครอบครองตัวหงส์ไม่น้อย เมื่อเการู้ข่าวก็ไม่พอใจ เพราะหากเมฆินทร์ได้ตัวหงส์ ที่ดินที่โรงงิ้ว ก็จะตกเป็นของเมฆินทร์ไปด้วย เกาคิดหาทางออกให้กับตัวเอง สุงเริ่มเห็นแววว่า หลงกับหงส์รักกัน จึงพูดจาฝากฝังหงส์ไว้กับหลง เหมือนว่า จะเป็นลางร้าย โดยที่สุงไม่รู้ตัว คืนนั้น ตี๋เล็กบุกไปที่บ้านสุง หวังจะปล้ำหงส์ แต่สุงพบเข้าเสียก่อน สุงต่อว่า ที่ตี๋เล็กทำเรื่องสิ้นคิด ทำให้ตี๋เล็กโกรธ พลั้งมือฆ่าสุงจนตาย แล้วจุดไฟเผาโรงงิ้วแล้วหนีไป หงส์พบสุงก่อนสิ้นลม สุงขอโทษหงส์ แล้วก็หมดลมในอ้อมกอดของหงส์ หงส์ร้องไห้แทบขาดใจ ก่อนขาดใจตายเถ้าแก่สุงรู้แล้วว่าคนที่ต้องพบจุดจบเป็นรายที่ 3 ตามคำทำนายของซินแสง้วงก็คือตัวเขาเอง !

งานศพสุง ถูกจัดขึ้นอย่างโศกเศร้า โดยเฉพาะหงส์ที่ต้องสูญเสียทั้งพ่อและพี่ชาย ธาม คณิน ทรงกลด และภรพ มาให้กำลังใจหงส์อย่างพร้อมหน้า รวมถึงเมฆินทร์ เสี่ยเกา เต็ก ตี๋เล็ก ก็มาด้วย ตี๋เล็กมีท่าทีสะใจจนเห็นได้ชัด ว่าตนเองสามารถฆ่าสุงได้ หลงผิดสังเกตในสีหน้าอันสะใจของตี๋เล็ก เกาเองก็พูดจาดูถูกเรื่องที่หงส์ไม่สามารถจะขึ้นเป็นใหญ่แทนสุงได้ จนปะทะคารมกับหงส์ สุดท้ายเมฆินทร์ต้องเข้ามาห้ามศึก เพราะเมฆินทร์เอง ก็อยากครอบครองตัวหงส์อย่างเห็นได้ชัด เล้งเองก็มางานศพสุงเช่นเดียวกัน เขาได้พบกับหลงที่นี่เอง ในวันเปิดพินัยกรรมของสุง เต็กหมายมั่นจะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งหงส์ดำ แต่พินัยกรรม กลับระบุให้หงส์ขึ้นรับตำแหน่งแทน ทำให้เต็กกับตี๋เล็กแค้นใจอย่างหนัก

หลงจับตัวซ้งไปไว้ที่โกดัง แล้วให้หงส์ ไปถามความจริงเรื่องการตายของสุง แต่ซ้งปฎิเสธ บอกว่าตนเองไม่ใช่คนฆ่าสุง แต่ยอมรับว่าเป็นคนฆ่าอาฉาง ซ้งตัดสินใจฆ่าตัวตายในทันทีต่อหน้าทุกคน หงส์ถือคำสั่งสุงก่อนตาย เรื่องที่จะสืบทอดตำแหน่งหัวหน้าแก๊ง จึงรับปากกับทุกคนว่า หากตนเองไม่สามารถหาตัวคนร้ายที่ฆ่าสุงมาได้ จึงจะยอมสละตำแหน่ง ในขณะที่กุ่ยก็มาสารภาพรักกับหงส์ แต่หงส์บอกว่ารักกุ่ย เพียงพี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น แล้วพูดเตือนสติให้กุ่ยรู้ว่า คนที่รักกุ่ยอย่างแท้จริงคือหมวยนั่นเอง เล้งอยากเป็นนายกสมาคมเลือดมังกร จึงขอให้เมฆินทร์สนับสนุนตน ซึ่งขณะนี้สมาคมมีแก๊งรวม 20 แก๊ง ประกอบด้วย เสือ เขี้ยวสิง กระทิง เหยี่ยวแดง หงส์ดำ และอื่น ๆ แก๊งกะเรียน คือของเต็ก พ่อตี๋เล็ก

ตี๋เล็กลอบเข้ามาในบ้านสุง จนถึงห้องนอนหงส์ แล้วพยายามปลุกปล้ำหงส์ แต่หลงเข้ามาช่วยได้ก่อน หงส์บอกตัดความสัมพันธ์ฉันท์พี่น้องกับแก๊งกะเรียน ตี๋เล็กจึงไปฟ้องพ่อ ทำให้แก๊งหงส์ดำกับแก๊งกะเรียน บาดหมางใจกัน หลงเริ่มสงสัยที่ตี๋เล็กลอบเข้ามาในบ้านได้ คิดว่าตี๋เล็กเป็นคนฆ่าสุง แต่หงส์ไม่เชื่อ ธามมาหาหงส์ หลงเห็น เข้าใจผิดคิดว่า ธามกับหงส์รักกัน ธามกับหงส์คุยกันเรื่องที่จะสนับสนุน ให้ ทรงกลดได้ขึ้นเป็นนายกสมาคม ก่อนที่พวกของเต็ก เมฆินทร์ จะขึ้นเป็นใหญ่ แล้วทุกคนจะเดือดร้อนกันทั่ว ในงานเลือกตั้งนายกสมาคมคนใหม่ หลงไปส่งหงส์ ธามสังเกตเห็นแววตาหลง จึงรู้ว่าหลงรักหงส์

ทรงกลดได้รับเลือกเป็นหัวหน้าแก๊งเลือดมงกรในที่สุด ฝ่าย เต็ก เกา เล้ง ไม่พอใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ หงส์รวบรวมหลักฐานคดีการตายของสุง หวังให้ตำรวจเอาผิดตี๋เล็กให้ได้ แต่พอดี เมฆินทร์ โทรศัพท์ให้หงส์ไปพบเสียก่อนที่ฉั่วเทียนเหลา เมฆินทร์ขอร้องให้หงส์ ไม่เอาผิดตี๋เล็ก ตามคำขอร้องของเต็ก ที่มาขอร้องตนให้ช่วยพูดให้ แต่หงส์ไม่ยอม เมฆินทร์ปลุกปล้ำหงส์ หงส์สู้ไม่ยอม หลงได้ยินเสียง จะขึ้นไปช่วย แต่ลูกสมุนของเมฆินทร์ไม่ยอม เกาเข้าไปเห็นเหตุการณ์ จึงยิงเมฆินทร์ตาย แล้วป้ายความผิดให้หงส์ เกาแจ้งตำรวจ ให้ชานนท์มาจับหงส์ หลงเข้าช่วยหงส์ รับสารภาพว่าเป็นคนยิงเมฆินทร์เอง ชานนท์ไม่เชื่อ แต่ก็ต้องจำใจจับหลงเข้าคุก

เต็กกับตี๋เล็ก ตั้งใจกำจัดหงส์ด้วยอีกคน ความผิดเรื่องการฆ่าสุงจะได้จบลง ส่วนเกาไปหาหลงถึงในคุก ขอให้หลง เข้ามาเป็นพวกของตน หลงไม่ยอม ซ้ำยังต่อสู้ และต่อยหน้าเกาอีกด้วย ทำให้เกาแค้นมาก ส่งเจ็งกับซา มาฆ่าหลงถึงในคุก แต่หลงรอดไปได้ เต็กเรียกประชุมสมาชิกแก๊งเลือดมังกรกะทันหัน อาสารับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งแทนหงส์ แปะจางรู้เรื่องรีบนำไปบอกหงส์ หงส์บอกไม่มีวันที่เต็กจะได้ขึ้นรับตำแหน่ง เพราะเธอมีหลักฐานเรื่องการฆ่าสุง เต็กเรียกสมาชิกมาประชุมลับ เพื่อเกลี้ยกล่อมเรื่องให้ตนเองขึ้นเป็นนายกสมาคม แต่ทุกคนให้ตี๋เล็กพิสูจน์ตัวเองก่อน สุดท้ายเต็กวางยาพิษให้ทุกคนดื่ม จนตายไปหมด

หงส์จึงพาชานนท์มาจับตี๋เล็กที่บ้าน ตี๋เล็กสู้ ยิงเข้าใส่หงส์ กุ่ยรับกระสุนแทนบาดเจ็บ ตำรวจจึงยิงตี๋เล็กตาย เต็กเสียใจจนคลั่ง เกาให้ซาไปกำจัดหงส์ ซาส่งคนร้ายไป แต่ หลงมาช่วยไว้ทัน หลงต่อสู้กันคนร้ายจนปราบได้หมดสิ้น แต่หงส์ กลับถูกจับตัวไป เกาบังคับให้หงส์ ยกที่ดินตรงโรงงิ้วเฟิ่งหวงให้ตน แต่หงส์ไม่ยอม หลงบุกเข้ามาช่วยหงส์ แต่ถูกคนของเกา ซ้อมอย่างหนัก ปางตาย หงส์สงสาร จะเซ็นชื่อยกที่ดินให้ แต่พอดี ภรพ คณิน ทรงกลด ธาม เข้ามาช่วยไว้ก่อน ตามที่แปะจางโทรไปปรึกษาเรื่องที่หงส์หายตัวไป จนทุกคนตามมาพบหงส์ที่นี่ เกิดการยิงกันกระหน่ำ จนเกาพลาดท่าจบชีวิตลงที่นั่นเอง ชานนท์บอกว่า ถึงแม้หลง จะไม่ได้ฆ่าเกา แต่หลักฐานอย่างอื่นก็ไม่มีที่จะเป็นเครื่องยืนยันความบริสุทธิ์ ชานนท์ จึงแนะนำให้หลงหนีไป ในฐานะที่เห็นแต่ความดีของหงส์ และทุกคน ด้วยความเป็นเพื่อน แต่หลงบาดเจ็บปางตาย หงส์ พาหลงไปรักษากับซินแสง้วง หงส์ร้องไห้เสียใจ ที่เป็นต้นเหตุให้หลงต้องมาลำบาก

หลงตัดสินใจหนีไปจากหงส์ เพราะไม่ต้องการให้หงส์มาเสียชื่อเสียงเพราะตน แล้วหนีไปตามคำแนะนำของชานนท์ หงส์กินไม่ได้ นอนไม่หลับ ออกตามหาหลงเท่าไหร่ก็ไม่พบ หงส์มาไหว้พระที่ศาลเจ้าซินแสง้วง และได้พบกับหลง หงส์ขอร้องให้หลง อยู่ดูเธอ ในวันที่ได้ขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งหงส์ดำ หลงรับปาก จะยืนอยู่คอยเป็นกำลังใจให้หงส์อยู่ห่าง ๆ เล้งปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เพราะเขายังไม่ตาย ขอให้เต็ก ร่วมมือกับเขาฆ่าหงส์ให้ได้ หลงแอบรู้แผนการเข้าเสียก่อน

เล้งส่งคนมาทำร้ายหงส์ แต่หลงปราบได้หมด แต่หลงเองก็เกือบเอาชีวิตไม่รอด ส่วน ทรงกลด ธาม คณิน ภรพ ก็ไปพบเล้งที่ห้อง ซึ่งเล้งซ่อนตัว พวกเขาไม่ฆ่าเล้งให้ตายเสียทีเดียว แต่ให้ตายอย่างทรมาน ด้วยการยิงที่ขาให้เล้งพิการ ไม่สามารถไปทำร้ายใครได้อีก เล้งพ่ายแพ้อย่างหมดรูป คลุ้มคลั่ง สูญเสียทุกสิ่งจนเสียสติไป ส่วนเต็ก ก็ทำใจไม่ได้ สุดท้ายตัดสินใจกระโดดน้ำตาย ในงานสถาปนาหงส์ หลงมาให้กำลังใจ หงส์ดีใจมาก ทั้ง ธาม ภรพ ทรงกลด คณิน ต่างสัญญา ต่อหน้าสมาชิกเลือดมังกร ว่าจะแต่สิ่งดี ๆ ให้แผ่นดินนี้ กลายเป็นถิ่นมังกรสีขาวให้ได้ ติดตามชมละคร หงส์ ได้ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 18.00 น. ทางช่อง 3

แรด ความอดทน คือหัวใจของนักสู้

คณินไม่ต้องการเป็นมาเฟียเหมือนบิดา จึงปฏิเสธตำแหน่งหัวหน้าแก๊งเหยี่ยวแดงที่มีอำนาจเหนือทุกแก๊งในปากน้ำโพ ทว่า หลังจากที่เขาได้รับบาดเจ็บปางตายในเหตุการณ์ถล่มงานสารทจีนจากฝีมือของคนในคณะเชิดสิงโต ที่หวังแย่งชิงตำแหน่ง ทำให้เขาต้องลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองและครอบครัวให้อยู่รอดปลอดภัยให้ได้ คณินกลับมาทวงตำแหน่งหัวหน้าแก๊งคืนจากเสี่ยบุ๊งตัวร้าย และตั้งใจจะกอบกู้กิจการโรงสีให้กลับมาเฟื่องฟูอีกครั้ง แม้ต้องเริ่มต้นจากศูนย์ก็ตาม

คณินได้เจอกับแพนที่โรงน้ำชาในตอนกลางคืนในฐานะนางรำพัด แต่กลับได้พบกับแพนในมาดเสมียนสาวของโรงสีที่พ่อส่งมาขัดดอกในตอนกลางวัน ทั้งคู่แอบมีใจให้กัน แต่คณินกลับต้องหมั้นหมายกับมนสิชา น้องสาวต่างมารดาของแพนแทน แต่ไม่ทันได้แต่งงาน กลับมีข่าวลือเสียหายระหว่างคณินกับแพนเสียก่อน ทั้งคู่จึงต้องแต่งงานกันเพื่อกลบข่าวคาว โดยคณินให้สัญญากับแพนว่าจะไม่แตะต้องหากแพนไม่ยินยอม ด้วยเขาเข้าใจผิดคิดว่าแพนรักอยู่กับกริช เจ้าของคณะเชิดสิงโต ที่แอบรักวิภาดาน้องสาวของเขามาตั้งแต่เด็ก

ขณะที่ต้องเอาชนะใจภรรยาที่ใจแข็งยิ่งกว่าหิน คณินก็ต้องเอาชนะความลำบากยากเข็ญในการกอบกู้โรงสี รวมทั้งการสืบหาตัวคนร้ายตัวจริงที่คอยลอบกัดตลอดเวลา ซึ่งคน ๆ นั้นไม่ใช่ใคร แต่คือมนชิต ผู้มีศักดิ์เป็นพี่เมียของเขาเอง มนชิตทำงานให้กับผู้มีอิทธิพลคนหนึ่งอย่างลับ ๆ ด้วยข้อแลกเปลี่ยนสำคัญว่าหากเขาล้มคณินได้ ทุกสิ่งทุกอย่างของคณินจะตกเป็นของเขา รวมทั้งแพน...ผู้หญิงที่เขารักที่สุด

คณินฝ่าฟันอุปสรรคมากมายจนสามารถกอบกู้โรงสีได้สำเร็จ และกลับมาร่ำรวยอีกครั้ง แต่เขากลับต้องสูญเสียความไว้เนื้อเชื่อใจที่มีต่อแพน เพราะแผนจัดฉากใส่ร้ายของมนชิต แพนเสียใจแต่ไม่ยอมออกจากบ้านเพราะต้องการพิสูจน์ตัวเอง คณินหมกตัวอยู่แต่โรงสี จนเกิดเหตุร้ายขึ้นกับแพนและน้องสาว เมื่อทั้งคู่ถูกมนชิตจับตัวไปเพื่อแลกกับตำแหน่งหัวหน้าแก๊ง แล้วคณินจะทำอย่างไรดี เพราะเวลานี้ เขารู้แจ้งแล้วว่าทำไมบิดาจึงอยากให้เขาสานงานต่อ นั่นเพราะหากอำนาจตกไปอยู่ในมือของคนเลว บ้านเมืองก็จะวิบัติเสียหาย แต่การเป็นใหญ่คงไร้ความหมาย หากต้องอยู่ลำพังโดยไร้คนรักข้างกาย

บุญคุณต้องทดแทน ความแค้นต้องชำระ ความรักต้องอภัย

ธาม ธราธร ลูกชายบุญธรรมของเฉินอี่เสียง เดินทางกลับมาเมืองไทยเพื่อรับตำแหน่งหัวหน้าแก๊งกระทิง และเพื่อมาดูแลธุรกิจของ ตั้งเช็งเอี๊ยง และ หลิวเจียหลิน พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด ซึ่งในอดีต ธาม ก็คือ ชลธีนั่นเอง เหตุการณ์นับสิบปี ที่ยังสร้างความเจ็บปวดให้กับ ชลธีไม่หาย เมื่อครั้งหนึ่ง เล้ง กับ เช็ง และ เจียหลิน เป็นเพื่อนรักกัน เช็งได้แต่งงานกับเจียหลิน ทำให้เล้ง ซึ่งเป็นเพื่อนรักของเช็ง โกรธแค้นเช็งมาก เพราะเล้งเอง ก็หลงรักเจียหลินเช่นเดียวกัน

เช็งกับเจียหลิน มีลูกด้วยกันสองคน คือ ชลธี และ ธาม แต่เล้งยังคงต้องการให้เจียหลินมาอยู่กับตน จึงวางแผนใส่ร้าย ว่าเช็ง ค้าทองปลอม จนเช็งต้องยิงตัวตาย แต่เจียหลินก็ยังไม่หมดรักเช็ง ไม่ว่าเล้งจะบังคับยังไง ให้เจียหลินไปอยู่ด้วย เธอก็ไม่ยอม สุดท้ายเจียหลิน ตัดสินใจ ยิงตัวตายตามเช็งไปอีกคน เล้งตัดสินใจ เผาบ้านของเจียหลินและเช็ง เพื่อกลบเกลื่อนความผิด เรื่องที่ตนเองเป็นคนทำให้สองผัวเมีย ต้องจบชีวิตลง

ขณะนั้น ชลธีก็รักอยู่กับจันทร์ชมพู เล้งให้ซ้ง ผู้ช่วยคนสำคัญ จับตัวพ่อแม่ของจันทร์ชมพูไป แล้วซ้งก็บังคับให้จันทร์ชมพูฆ่าชลธีให้ตายไม่เช่นนั้น เล้งจะฆ่าพ่อแม่ของจันทร์ชมพูเสีย จันทร์ชมพูไม่มีทางเลือก จึงตั้งใจยิงชลธี แต่ไม่ให้ตาย พอดีซ้ง คนของเล้งมาเห็นเข้า กลัวชลธีไม่ตายจริง ๆ จึงยิงซ้ำไปอีกครั้ง ชลธีเสียใจมาก ไม่เข้าใจว่าทำไม่จันทร์ชมพูถึงยิงตนเอง

ชลธีพาร่างที่บาดเจ็บ กลับไปหาพ่อแม่ที่บ้าน พบว่าพ่อแม่ตายแล้ว ก่อนหมดลม เช็งให้ชลธีล้างมณฑิน เรื่องค้าทองปลอมให้ตนเองด้วย ชลธีกำลังจากถูกไฟคลอกไปอีกคน โชคดี เฉินอี่เสียน เพื่อนร่วมสาบานของเช็ง มาช่วยชีวิตชลธีไว้ และพาชลธีไปรักษาตัวที่อเมริกา

สุดท้ายจันทร์ชมพู ก็ไม่สามารถช่วยพ่อและแม่ของตนเองได้ เล้งฆ่าพ่อแม่จันทร์ชมพูตาย และเล้งก็เป็นคนยิงจันทร์ชมพู แล้วให้อาหลงเป็นคนฝังศพจันทร์ชมพูอีกด้วย โชคดีที่พ้งมาช่วยไว้ก่อน จึงนำตัวจันทร์ชมพูไปรักษา แล้วเอาศพคนอื่นมาให้อาหลงฝังแทน โดยที่เล้งไม่รู้ พ้ง พาจันทร์ชมพูไปอยู่ที่เมืองจีน แล้วฝึกวิชาการต่อสู้ให้กับจันทร์ชมพูอีกมากมาย เพื่อรอวันที่จันทร์ชมพูจะกลับมาแก้แค้นเล้ง แทนพ่อแม่ของเธอ จันทร์ชมพูเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ย่าหยา ไม่มีผู้หญิงที่ชื่อจันทร์ชมพูอีกต่อไป

ส่วนเฉินอี่เสียน ก็พาชลธีมารักษาตัวจนหาย ซึ่งชลธี มีพี่น้องฝาแฝดอีกหนึ่งคน ชื่อธาม แต่ธามโชคร้าย กลับประสบอุบัติเหตุตายเสียก่อน ชลธีจึงกลับมาที่เมืองไทยอีกครั้ง เพื่อสะสางความแค้นกับเล้ง โดยใช้ชื่อว่า ธาม ฝาแฝดของเขา ในการกลับมา สำหรับคนทั่วไป คนชื่อชลธี ได้กลายเป็นอดีต ตายจากโลกนี้ไปแล้ว เหลือแต่ธามเท่านั้น

ย่าหยา หรือ จันทร์ชมพู เดินทางจากเซี่ยงไฮ้มาด้วยจุดประสงค์เดียวกับธาม คือแก้แค้นเล้งนั่นเอง ธามและย่าหยามาเจอกันที่สนามบิน ทั้งคู่ต่างคุ้นหน้ากันมาก ธามทักย่าหยาว่า จันทร์ชมพู ย่าหยาปฏิเสธว่าเธอไม่ได้ชื่อจันทร์ชมพู แล้วให้ธามขอโทษเธอที่ทักผิดคน ธามจูบย่าหยาแล้วเอ่ยปากขอโทษ สร้างความแค้นให้กับย่าหยามาก ย่าหยามาหาซินแสง้วง รีบบอกซินแสว่าเธอเจอชลธีที่สนามบิน ซินแสดับฝันย่าหยาโดยบอกว่าคนที่ย่าหยาเจอคือ ธาม พี่ชายฝาแฝดของชลธี ส่วนชลธีตายไปนานแล้ว ย่าหยาเจ็บปวดได้แต่หลอกตัวเองว่าพี่ธีของเธอยังมีชีวิตอยู่

พ้งพ่อบุญธรรมของย่าหยาเช่าโรงแรมเป็นที่พักไว้ให้ หญิงสาวมาสมัครงานที่ภัตตาคารฉั่วเทียนเหลา โดยได้รับความช่วยเหลือจากหยกมณีที่ช่วยฝาก สุ่ย เจ้าของภัตตาคารในตำแหน่งพนักงานเสิร์ฟให้ ย่าหยามาทำงานที่นี่เพื่อต้องการพบตัวเล้ง เมื่อเล้งเห็นหน้าย่าหยาก็ตกใจเพราะย่าหยาหน้าเหมือนจันทร์ชมพูไม่ผิดเพี้ยน ทั้งธามและเล้งต่างก็สืบหาปูมหลังย่าหยา เพราะทั้งคู่ต่างสงสัยว่าย่าหยากับจันทร์ชมพูคือคนคนเดียวกัน โดยเฉพาะธามถึงกับตามประกบหญิงสาวแทบจะทุกฝีก้าว จนกระทั่งธามจับ ฮกและฮั้ว ลูกสมุนเล้งได้ ถึงได้รู้ความจริงว่า 2 คนนี้ รวมทั้งเกี๊ยงลูกน้องอีกคนของเล้งได้ฆ่าจันทร์ชมพูตายแล้ว ในขณะที่ธามเลิกสงสัยย่าหยา เล้งก็เชื่อว่าเขาระแวงไปเอง เขายิงจันทร์ชมพูกับมือ ลูกกระสุนโดนจุดสำคัญ ต่อให้เป็นผู้ชายก็ไม่รอด

เล้งเลิกจับผิดแล้วหันมาสนใจย่าหยาเป็นพิเศษเพราะบุคลิก นิสัย รสนิยมของย่าหยาช่างเหมือนหลิวเจียหลิน แม่ธามซึ่งเป็นอดีตรักแรกพบของเล้งทุกกระเบียด โดยที่เล้งไม่รู้เลยว่านั่นคือแผนของย่าหยาที่ทำทุกอย่างเพื่อให้เล้งหลงใหล เธอต้องการใกล้ชิดเล้งเพื่อจะฆ่าเล้งให้สาสมกับความเลวที่เล้งทำไว้กับพ่อ แม่และตัวเธอ

จากการที่ธามตามประกบย่าหยาทำให้ชายหนุ่มผูกพันกับหญิงสาวโดยไม่รู้ตัว สร้างความไม่พอใจให้กับโบตั๋น ซึ่งเป็นเมียลับ ๆ ของธาม ในขณะที่ธามกับเล้งชิงไหวชิงพริบในเรื่องธุรกิจ ทั้งคู่ก็ห้ำหั่นกันเรื่องความรักด้วย ธามไปเปิดร้านทองสาขาย่อยที่ภูเก็ตตัดหน้าเล้ง เขาขอสุ่ยพาย่าหยาไปด้วยเพราะยิ่งเห็นย่าหยาโปรยเสน่ห์ใส่เล้งมากเท่าไหร่ ธามยิ่งไม่ไว้ใจเธอมากเท่านั้น การเดินทางครั้งนี้ทั้งคู่ต้องหนีการไล่ล่าของลูกน้องเล้ง ย่าหยาถูกยิงเพราะช่วยธามธามจึงพาเธอไปรักษาตัวที่บ้านพักบนเขาและดูแลเธอย่างดี ทั้งคู่สัญญาจะไม่โกหกกันและจะดูแลกันเหมือนคนในครอบครัว เล้งแค้นใจที่รู้ทีหลังว่าธามพาย่าหยาไปภูเก็ตด้วย เขาวางหมากสุดท้ายด้วยการใช้ให้โบตั๋นซึ่งเป็นหลานของซ้ง มือขวาเล้งใช้มารยาหญิงหลอกล่อ เฉียง มือขวาธามให้แตกคอกับธาม

ความรู้สึกดี ๆ ก่อตัวขึ้นในใจธามกับย่าหยา แต่แล้วทั้งคู่ก็ต้องผิดใจกันอย่างรุนแรง ในงานศพของสุงเมื่อธามเห็นย่าหยาจับมือถือแขนกับหลงซึ่งเป็นบอดี้การ์ดของหงส์ เข้าใจผิดคิดว่าหลงคืออดีตคนรักของย่าหยาที่กลับมารื้อฟื้นความสัมพันธ์กับหญิงสาว และย่าหยาก็เห็นธามกอดแสดงออกว่ารักหงส์มากจนเข้าใจว่าหงส์คือคู่รักของธาม ความเข้าใจผิดบานปลายจนย่าหยาเข้าใจว่าธามจะแต่งงานกับหงส์ เธอจึงประกาศจะหมั้นกับเล้งซึ่งขอเธอแต่งงานก่อนหน้านี้หลายครั้ง

ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว ย่าหยาได้พบกับหลง ต่างก็จำกันได้ เพราะในวันที่เล้งยิงจันทร์ชมพู แล้วสั่งให้หลงฝังศพเธอ จันทร์ชมพูกลับฟื้นขึ้นมาก่อน และพอดี พ้งก็เข้ามาช่วย นำศพคนตายมาฝังแทนจันทร์ชมพู โดยหลงเป็นคนฝังศพคนอื่นไปแทน เพื่อช่วยจันทร์ชมพู ซึ่งก็คือย่าหยาในวันนี้เอง ย่าหยาขอบคุณหลงอย่างสุดซึ้ง ส่วนหลงก็เล่าว่าตนเองก็ถูกเล้ง เกี๊ยง ฮก ฮั้ว ตามฆ่า จนต้องกระโดดหน้าผาหนี แต่กลับรอดชีวิตมาได้ แต่ลูกและเมียกลับถูกฆ่าตายหมด ทั้งย่าหยาและหลงที่กลับมาครั้งนี้ ก็เพื่อชำระแค้นกับเล้งด้วยกันทั้งคู่

เล้งต้องการหักหน้าธาม ด้วยการเอาคนของธาม มาอยู่กับตน จึงบอกให้โบตั๋น วางยาเฉียง เพื่อให้โบตั๋นเป็นชู้กับธาม ไม่เช่นนั้น เล้งจะฆ่าซ้งอากู๋ของโบตั๋นเสีย โบตั๋นจำใจต้องทำ เพราะตอนนี้เธอเหลือซ้งเป็นญาติเพียงคนเดียว ด้านเฉียง ก็มีใจให้โบตั๋นอยู่แล้ว เมื่อโดนยาสั่งของเล้งเข้าไป ทั้งโบตั๋นและเฉียงจึงเป็นของกันและกัน ทั้งธามและจิวจับได้ ธามบอกให้โบตั๋นเป็นอิสระจากชีวิตเขา และไล่เฉียงออกจากแก๊งกระทิง เล้งเกลี้ยกล่อมให้เฉียงมาอยู่กับเขา ยิ่งเมื่อโบตั๋นรู้ความจริงว่า ซ้งเสียชีวิตแล้ว ยิ่งทำให้โบตั๋นแค้นเล้งมาก โบตั๋น ได้ทำร้ายคนที่เธอรักที่สุดในชีวิตคือธาม และทำให้เฉียงคนที่รักเธออยู่ในจุดที่ตกต่ำที่สุดในชีวิต โบตั๋นกับเฉียงเหมือนคนไม่มีทางไป ทั้งคู่ตกลงใจจะทำความดีชดใช้เรื่องเลวร้ายที่ทำต่อธาม ด้วยการทำทีเข้าไปอยู่แก๊งของเล้ง แล้วหาทางช่วยธามหมายมั่นจะฆ่าเล้งให้ได้สักวัน

ก่อนจะมีงานมงคลระหว่างเล้งกับย่าหยา เล้งก็ส่งท้ายความเลวของตัวเองด้วยการบุกถล่มธามภรพ ทรงกลด คณิน หงส์ ที่ฉั่วเทียนเหลา เพราะต้องการถอนรากถอนโคนพวกเลือดมังกรรุ่นใหม่ที่ประชุมเรื่องล้างอิทธิพลเถื่อนและธุรกิจนอกกฎหมายอยู่ที่นั่นธามขอร้องไม่ให้ย่าหยาไปที่ฉั่วเทียนเหลา แต่เธอไม่ยอม ยืนยันจะยืนหยัดอยู่เคียงข้างธาม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นที่ฉั่วเทียนเหลา อิกมาช่วยเล้งอีกแรง อิกจะยิงธาม ย่าหยาเห็น จะเข้าช่วย เล้งเห็นย่าหยาวิ่งออกไป จึงเอาตัวเข้ากำบังกระสุนแทน ทำให้เล้งบาดเจ็บ ย่าหยาแอบแค้นใจที่เล้งไม่ตาย สุดท้ายพาเล้งส่งโรงพยาบาล และอาสาไปทำแผลให้เล้งที่บ้านอีกด้วย หญิงสาวมีโอกาสหลายครั้งที่จะจัดการเล้งแต่เธอทำไม่ได้เพราะธามตามมาขัดขวางทุกครั้ง เขาต้องการเล้งไปสารภาพบาปและขอขมาพ่อแม่เขาในขณะที่ยังมีลมหายใจ ยิ่งนานวัน ธามและย่าหยาก็รักกันมากขึ้นทุกวัน ธามแทบไม่อาจห้ามใจ แต่ย่าหยาปฎิเสธ เพราะเธอเองรู้สึกผิดต่อชลธี และยืนยันกับธาม ว่าจะรอคนรักของเธอกลับมา โดยที่ย่าหยาไม่รู้ว่า ธามก็คือชลธีนั่นเอง

เฉียงเริ่มส่งสัญญาณ ให้จิวรู้เรื่องความเคลื่อนไหวของเล้งอย่างเงียบ ทำให้จิวรู้ว่าเฉียงยังทำงานให้กับธามธามเองก็วางแผนให้ชานนท์ จับเล้งเรื่องค้าทองปลอม และค้ายาเสพติด แต่เล้งก็รอดไปได้ทุกครั้ง โบตั๋นเริ่มเห็นความดีในตัวเฉียงมากขึ้นทุกวัน สุดท้ายสองคนก็รักกันจริง ๆ ตกลงใจอยู่กันฉันท์สามี ภรรยาอย่างสมบูรณ์ในที่สุด ย่าหยาตัดสินใจ รับปากเรื่องที่จะแต่งงานกับเล้ง เพื่อใกล้ชิดกับเล้งให้มากขึ้น ธามเสียใจมาก ที่ย่าหยายอมเอาตัวเองเข้าแลก ทั้งเสียใจและน้อยใจ ทั้งสุ่ยและหยกมณี ไม่เห็นด้วยที่ย่าหยาจะแต่งงานกับเล้ง พยายามพูดจาหว่านล้อมให้ย่าหยาเปลี่ยนใจ เพราะรู้ดีว่า ย่าหยารักธาม สุดท้ายย่าหยาจึงยอมทำตามใจตนเอง ไปหาธามที่บ้าน สารภาพรักกับธามธามดีใจมาก ทั้งสองมีความสัมพันธ์กัน ธามดีใจจนออกนอกหน้า บอกจะลืมเรื่องราวอันแสนเจ็บปวด ที่คนรักของเขาเคยยิงตนเองให้ตายทั้งเป็นมาแล้วครั้งหนึ่ง ความสุขที่ย่าหยามีได้พังทลายลงเพียงชั่วข้ามคืน เมื่อธามสารภาพว่า เขาเองนี่แหละคือชลธี แต่ต้องปลอมตัวกลับมาเป็นธาม พี่ชายฝาแฝดหลังจากที่ธามประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน เพราะต้องการกลับมาแก้แค้นเล้ง

ย่าหยาเสียใจมาก เพราะหากชลธีได้จบชีวิตลงแล้ว เธอก็จะเริ่มต้นใหม่กับธาม แต่ในเมื่อธามคือชลธี เธอจะทำเช่นไร ย่าหยาไม่กล้าที่จะบอกกับธามว่าตนเองนี่แหละคือจันทร์ชมพู คนที่ยิงชลธีด้วยตนเอง เพื่อช่วยพ่อและแม่จากน้ำมือของเล้ง เธอจะทำอย่างไร ธามจะเกลียดเธอขนาดไหน ถ้ารู้ว่าเธอคือจันทร์ชมพู

ธามพาย่าหยามาที่ภูเก็ต เพื่อรอจัดการกับเล้ง ในวันที่เล้ง มาส่งมอบยาเสพติดให้กับมิสเตอร์ลี ย่าหยาทำทีโทรศัพท์หาเล้ง บอกว่ารอเขาอยู่ที่ภูเก็ต ทำให้เล้งฝันหวาน ถึงวันแต่งงานกับย่าหยาอย่างใจจดจ่อ แล้วความจริงทุกอย่างก็เปิดเผยขึ้นก่อนวันสำคัญ หลังจากที่อาฟงได้รับมอบหมายจากธาม ให้ไปตามสืบประวัติย่าหยา อาฟงมาบอกกับธามว่า คนชื่อพราวเดือนที่ย่าหยาอ้างว่าเป็นตนเองนั้น ที่จริงพราวเดือน สติฟั่นเฟือน โดยมีป้าพูนดูแลอยู่ และคนที่พาพราวเดือนไปรักษาก็คือย่าหยา หรือจันทร์ชมพูนั่นเอง

ธามแค้นใจมากที่ย่าหยาหลอกตนเอง เขายกปืนขึ้นมาจะฆ่าย่าหยา ซึ่งย่าหยาเองก็ไม่ตอบโต้ ยอมรับในชะตากรรม สุดท้ายธามตัดใจไม่ลง จึงขังย่าหยาเอาไว้ที่บ้าน และพ้ง ก็ตามมาช่วยย่าหยา ออกไปได้ในที่สุด

ชานนท์ นำกำลังตำรวจ มาจับเล้ง ขณะส่งมอบยาเสพติดให้กับมิสเตอร์ลี ธามปรากฏตัวขึ้น เล้งจึงรู้ว่าทุกอย่างเป็นแผนการของธามธามให้ชานนท์กันตัวมิสเตอร์ลีออกไป เสียงปืนดังขึ้นไม่หยุด เกิดการต่อสู้กัน เพราะเล้งไม่ยอมให้ตำรวจจับ เฉียงไปช่วยธามอีกแรง แล้วพ้งกับย่าหยาก็ปรากฏตัวขึ้น เล้งจะยิงธาม ย่าหยาเข้าช่วย บอกให้ธามยิงเล้ง แล้วย่าหยาก็สารภาพว่า เธอไม่เคยรักเล้งเลย ที่พยายามเข้าใกล้เพราะหาทางฆ่าเล้ง แก้แค้นแทนพ่อแม่เธอนั่นเอง เล้งหัวใจสลาย เล้งไม่ลดละที่จะฆ่าธามพ้งเอาปืนจ่อเล้ง แต่ยิงเล้งพลาดไป เล้งจึงเป็นฝ่ายยิงพ้งเสียเอง ส่วนธามก็ยังแค้นใจย่าหยาไม่หาย ย่าหยาจึงตัดสินใจยิงเล้งด้วยตนเอง แล้วเอาปืนยิงตนเอง เพื่อไถ่โทษให้กับครอบครัวของธาม และชดใช้ในสิ่งที่เคยทำให้ธามเจ็บปวด ย่าหยาบาดเจ็บ เธอกำลังจะตกลงไปในน้ำ ทั้งเล้งและธาม ช่วยกันยื้อยุดไว้ ย่าหยาปล่อยมือเล้ง และบอกกับธาม ว่าขอชดใช้ให้ครอบครัวธามด้วยลมหายใจ ไม่ว่าเขาจะเป็นชลธีหรือธาม เธอก็รักสุดหัวใจ แล้วย่าหยาก็ปล่อยมือธาม ปล่อยให้ตนเองตกลงไปในน้ำ ธามกับเล้งเสียใจไม่แพ้กัน

เล้งพยายามพูดยั่วให้ธามฆ่าตนเอง เล่าถึงอดีตที่เคยใส่ความพ่อของธามจนพ่อธามต้องฆ่าตัวตาย แต่สุดท้ายแม่ของธามก็ยิงตัวตายตามไปอีกคน ธามจะลากตัวเล้งไปขอขมาพ่อและแม่หน้าหลุมศพ เล้งไม่ยอม ธามจึงต้องแทงเข้าที่ขาของเล้ง แล้วพาตัวไป เล้งทรมานใจที่ต้องไปขอขมาต่อเจียหลิน ผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด และยิ่งสลดใจไม่หาย เมื่อเห็นว่าย่าหยายิงตัวเอง แล้วปล่อยร่างให้ตกน้ำไป เล้งเสียใจสุดขีด ธามพาเล้งมาขอขมาที่หลุมศพจนได้ โดยมีภรพคณิน ทรงกลด มาเป็นพยานอีกด้วย

เฉียงกับโบตั๋น ใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน ธามให้เฉียงพาโบตั๋นไปอยู่ที่เซี่ยงไฮ้อย่างมีความสุขธามเสียใจที่ย่าหยาได้จากไป ซินแสง้วง จึงเล่าให้ฟังว่า ในอดีต จันทร์ชมพูรักชลธีมาก แต่จำใจต้องทำร้ายครอบครัวเขา เพราะถูกเล้งบังคับ จันทร์ชมพูแทบเอาชีวิตไม่รอด เพราะถูกเล้งยิง จนพ้งพามาให้ซินแสง้วงรักษา จันทร์ชมพูเพ้อถึงชลธีตลอดเวลา และรู้สึกผิดต่อครอบครัวของชลธีมาตลอด จนสุดท้าย พ้งต้องพาจันทร์ชมพูหนีไปต่างประเทศ ธามโล่งใจ เพราะรู้แล้วว่า จันทร์ชมพู หรือย่าหยา รักเขาอย่างจริงใจ

ย่าหยารอดชีวิตมาได้ เธอไปจุดธูปขอขมา พ่อและแม่ของธาม และคลาดกับธามเพียงนิดเดียว ธามเองก็ยังรอคอยที่จะได้กลับมาใช้ชีวิตร่วมกับย่าหยาอีกครั้ง ต่างฝ่ายก็มีความรักให้กันและกัน รอเพียงเวลา ที่จะกลับมารักกันอีกครั้งเท่านั้นเอง

ลูกผู้ชายหัวเข่ามีค่าดั่งทองคำ แม้ตาย ต้องตายอย่างมีศักดิ์ศรี

ทรงกลด ลูกชายคนเดียวของเจ้าสัวตง มหาเศรษฐีเจ้าของเซียงกงย่านเยาวราช ผู้มีพร้อมทุกสิ่งทุกอย่าง แต่สิ่งที่ขาดไปคือความรักและความอบอุ่นทางใจ ตงไล่เขากับวรดีผู้เป็นแม่ไปจากชีวิต ทรงกลดจึงไม่ลงรอยกับพ่อเท่าไรนัก เจ้าสัวตงแต่งงานอีกครั้งกับ เหมยลี่ หญิงสาวคราวลูกยิ่งทำให้เขากลายเป็นส่วนเกินของครอบครัวแต่แล้วหัวใจที่หยาบกระด้างของเขาก็กลับอ่อนละมุนลงเมื่อได้พบกับอาจู สาวน้อยที่ก้าวเข้ามาสมัครงานในตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวที่ช่วยเติมเต็มสิ่งที่เขาขาดหายมาทั้งชีวิต

ในเทศกาลสารทจีน ทรงกลดถูกลอบปองร้ายจากใครบางคนจนแทบเอาชีวิตไม่รอดที่โรงงิ้ว ทำให้อาจู ต้องพลอยรับชะตากรรมไปด้วย ถึงแม้ภายนอกของอาจูจะดูเป็นผู้หญิงเรียบร้อย แต่กลับฉลาดทันเกมเขาไปเสียทุกเรื่อง ทำให้ทรงกลดอดเอ็นดูเลขาสาวไม่ได้ ทรงกลดมืดแปดด้านไม่รู้ว่าใครที่เป็นหมาลอบกัดกล้าปองร้ายสิงห์หนุ่มอย่างเขาในช่วงที่เกิดเหตุชุลมุน

อาอัน มือขวาของทรงกลดสืบข่าวจนรู้เบาะแสบางอย่างจากหยกมณี คนรักที่เป็นนักร้องในภัตตาคารฉั่วเทียนเหลาว่าคนที่ลอบทำร้ายทรงกลดอาจจะเป็นคนของแก๊งเต่ามังกร ของเสี่ยเคี้ยง ก็เป็นได้ ทรงกลดปักใจเชื่อเนื่องจากแก๊งเต่ามังกรคือแก๊งอันธพาลที่เก็บค่าคุ้มครองในย่านเยาวราชจนกระทั่งรุกล้ำเข้ามาในเขตของแก๊งเขี้ยวสิงห์ที่อยู่ภายใต้การปกครองของเจ้าสัวตงอยู่บ่อยครั้ง ด้วยความมุทะลุของสิงห์จึงพาอาอันกับสมุนบุกไปถึงถิ่นแก๊งเต่ามังกรอย่างไม่กลัวตายทันที ทรงกลดบุกเข้าไปเผชิญหน้ากับ เสี่ยเคี้ยง หัวหน้าแก๊งเต่ามังกรทันที ทรงกลดหาว่าเต่ามังกรเล่นไม่ซื่อ ส่งให้ อาอิก สมุนมือขวาวางแผนสกปรกลอบกัดทีเผลอ แต่เสี่ยเคี้ยงกลับยืนกรานปฏิเสธ ทรงกลดไม่ไว้ใจเสี่ยเคี้ยงตลอดมา

ทรงกลดกับอาจูใกล้ชิดสนิทสนมในเวลาอันรวดเร็ว เขาอยากรู้จักอาจูจึงสะกดรอยตามไปที่บ้านของเธอ จนพบว่าอาจูอาศัยอยู่ห้องแถวไม้ซอมซ่อกับ เง็กผู้เป็นแม่ ย่าซิ่วเอ็ง และอาเว่ยน้องชาย โดยทำขนมถ้วยจีน ขายที่หน้าศาลเจ้า ส่วนพ่อตายตั้งแต่อาจูยังจำความไม่ได้ ทรงกลดรู้สึกเห็นใจและสงสารในชีวิตความเป็นอยู่ของอาจูที่ต้องทำงานหาเลี้ยงแม่และย่าและส่งเสียน้องชายให้เรียนมหาวิทยาลัย อาจูแนะนำทรงกลดให้แม่และย่ารู้จัก แต่แล้วเง็กก็ถึงกับหน้าถอดสีเมื่อรู้ว่าทรงกลดเป็นลูกชายของเจ้าสัวตง หัวหน้าแก๊งเขี้ยวสิงห์ ในขณะที่ซิ่วเอ็งตาวาวโรจน์ด้วยความยินดีที่การรอคอยเพื่อแก้แค้นให้อาเหลียง ลูกชายของนางเป็นเวลากว่า 20 ปีมาถึงแล้ว

เง็กสั่งห้ามอาจูไม่ให้คบหากับทรงกลดเด็ดขาด จนถึงขั้นสั่งให้อาจูลาออกจากการเป็นเลขาส่วนตัวของทรงกลด เง็กยอมเล่าความจริงให้ฟังว่าไม่อยากให้อาจูคบหากับทรงกลดเพราะไม่ไว้ใจพวกนักเลง กลัวว่าทรงกลด จะพลอยทำให้อาจูเดือดร้อนไปด้วย อีกอย่างเจ้าสัวตงมีส่วนทำให้อาเหลียง ลูกชายของซิ่วเอ็งต้องผูกคอตาย ทรงกลดไปมาหาสู่อาจูเสมอ เขารักอาจูอย่างจริงใจ เพราะถึงแม้อาจูจะเป็นเพียงหญิงสาวตัวเล็ก ๆ แต่เธอก็เสี่ยวเป็นเสี่ยงตาย ร่วมกับทรงกลดมาหลายครั้ง ซิ่วเอ็งหาหนทางเข้าถึงตัวของตงได้ในที่สุด เพราะซิ่วเอ็ง เข้าใจว่า ตง พ่อของทรงกลด เป็นคนฆ่าเหลียง ลูกชายคนเดียวของซิ่วเอ็ง พ่อของเว่ยซิ่วเอ็งวางยาในน้ำชา ให้ทรงกลดและอาจูดื่ม วันที่ทรงกลดมาหาอาจูที่บ้าน แล้วจับคนทั้งคู่ ขึ้นไปนอนอยู่เตียงเดียวกัน เมื่อเง็กกลับมาที่บ้าน เห็นสภาพของทรงกลดและอาจู ก็โกรธจัด เฆี่ยนตีอาจูไม่ยั้ง ซิ่วเอ็ง ไปพบตงที่บ้าน บอกให้ตงรับผิดชอบด้วยการ ให้ทรงกลดแต่งงานกับอาจู อันเริ่มสงสัย ว่ามีคนอยู่เบื้องหลัง ทำให้ทรงกลดพลอยคิดมากไปด้วย แต่ก็ยังไม่รู้ว่าเป็นแผนของใคร

อาจูจับได้ว่าซิ่วเอ็ง เป็นคนวางยา ซิ่วเอ็งบังคับให้อาจูเข้าไปอยู่ที่บ้านทรงกลด ไม่เช่นนั้น เง็กกับเว่ยจะเป็นอันตราย อาจูจึงจำใจยอมรับสภาพในที่สุด ไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง งานแต่งของทรงกลดกับอาจู ถูกจัดขึ้นอย่างเงียบ ๆ ทรงกลด อัน มารับตัวอาจูที่บ้าน โดยมีเว่ย ตามไปส่งอาจูด้วย ระหว่างทาง อิก ลูกน้องของเคี้ยง มาจับตัวอาจูไป แล้วให้ทรงกลด ไปรับตัวอาจู ที่แก๊งเต่ามังกรของเคี้ยง เพราะเคี้ยงแค้นใจที่ทรงกลด ส่งคนไปบุกที่บ่อน และโรงฝิ่น ซึ่งทรงกลดเองไม่รู้เรื่องเลยว่า คนที่ให้ร้ายทรงกลด คือหมง และอิก ที่ร่วมมือกัน โดยมีเล้งบงการอยู่เบื้องหลัง เคี้ยงจึงเข้าใจทรงกลดผิดไป

ทรงกลดยอมคุกเข่าขอขมาเคี้ยง ด้วยความแค้นใจ แต่ด้วยเพราะอยากช่วยอาจู แล้วทรงกลด ก็พาอาจูกลับบ้านไป เมื่อเง็กรู้ว่าเคี้ยงจับตัวอาจูไปก็แค้นใจจัด ตรงไปที่บ้านของเคี้ยง ตบตี ด่าว่า เคี้ยงสารพัด จนแทบไม่เหลือมาด หัวหน้าแก๊งเต่ามังการ เง็กเปิดเผยว่า อาจู คือลูกของเคี้ยงกับเง็ก ที่เง็กตั้งท้องตั้งแต่ยังสาว ตอนที่ยังอยู่กินกับเคี้ยง แล้วเง็กก็เลิกราไป เพราะรับสภาพของเคี้ยงไม่ได้ ที่ชอบเลือกเดินทางแบบนักเลง เคี้ยงทั้งดีใจ ทั้งตกใจ และเสียใจที่เป็นคนทำร้ายลูกสาวของตนเองกับมือ ที่สำคัญ เคี้ยงกลายเป็นพ่อตาของทรงกลดไปเสียแล้ว

ตงทำพิธีต้อนรับอาจูที่บ้าน เคี้ยงระงับอารมณ์ไว้ไม่อยู่ จึงไปที่บ้านของตงพร้อมเง็ก และเปิดเผยต่อหน้า ตง ปอ อัน ทรงกลด เหมยลี่ หมง ว่าอาจูเป็นลูกสาวของตน ทุกคนช็อคไปตาม ๆ กัน อาจูรับไม่ได้ว่าเคี้ยงเป็นพ่อ ที่สร้างความร้ายกาจให้กับทรงกลดมากมาย ทรงกลดเองก็รับไม่ได้ ที่อาจูกลายเป็นลูกของเคี้ยง คืนนั้น อาจูต้องนอนอยู่ในห้องหอเพียงลำพัง เพราะทรงกลดทำใจยอมรับไม่ได้ รุ่งเช้า เธอจึงเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านตงทันที ทรงกลดทำอะไรไม่ถูก มีเพียงอันที่คอยเตือนสติ ให้ทรงกลด รีบคิด รีบแก้ไขเหตุการณ์แต่โดยเร็ว ก่อนที่จะไม่ได้เห็นหน้าอาจูอีก

ทรงกลดไปถึงบ้านอาจู ก่อนที่อาจูจะกลับมาพบเง็ก เขามานั่งรออาจู พร้อมทั้งขนข้าวของให้ซิ่วเอ็ง เง็กและเว่ย ย้ายไปอยู่ที่บ้านตงด้วยกัน แรกทีเดียวอาจูไม่ยอม แต่สุดท้าย ทั้งซิ่วเอ็ง และเง้ก ก็เกลี้ยกล่อมให้อาจู ทำหน้าที่ภรรยาให้ดีที่สุด อาจู เลยต้องจำยอม ตงเห็นความตั้งใจของทรงกลด เรื่องการนำเข้ารถยนต์ จึงอนุมัติให้ทรงกลด ได้ทำงานในโครงการนี้ ซ้ำยังช่วยไปพูดให้อาจู ยอมเข้าหอกับตงในที่สุด ซิ่วเอ็ง เง็กเว่ย เข้าไปช่วยงานในครัว ตามที่เหมยลี่สั่ง ถึงแม้ตงจะไม่พอใจ เพราะครอบครัวของอาจู ไม่ได้อยู่ในฐานะคนอาศัย แต่อยู่ในฐานะ ครอบครัวของสะใภ้แก๊งเขี้ยวสิงห์ แต่ซิ่วเอ็งกลับตอบรับอย่างยินดี เพราะตั้งใจ จะต้มสมุนไพร ใส่ยาพิษให้ตงกินอยู่แล้ว เง็กเอง ก็ไม่กล้ามองหน้าตงเท่าใดนัก เพราะในอดีต พ่อของเว่ยเคยทำงานกับตง แต่ตงจำเง็กไม่ได้

ทรงกลด กับอัน จับได้ว่า หมงกับเหมยลี่ มีความสัมพันธ์กัน ทรงกลดตัดสินใจบอกความจริงกับตง แต่ตงไม่เชื่อ ทำให้ทรงกลดเสียใจมาก เหมยลี่เบื่อที่จะต้องเป็นเมียเก็บของหมง จึงยุให้หมงฆ่าตง หมงจะได้ขึ้นตำแหน่งหัวหน้าแก๊งแทน เพราะหมงเองก็รู้ดีว่า การที่ตงจะมอบตำแหน่งหัวหน้าแก๊งให้ตนเอง เพียงเพราะต้องการให้หมง เป็นเกราะกันกระสุนให้กับทรงกลด ตงไม่ต้องการให้ทรงกลด มีอันตราย จากศรัตรูรอบด้านนั่นเอง

เคี้ยงพยายามงอนง้อเง็กทุกวิถีทาง แต่เง็กไม่มีทีท่าว่าจะใจอ่อน เว่ยกับทรงกลด เลยวางแผนลองใจเคี้ยง โดยให้เคี้ยงไปช่วยเง็กหาบขนมขาย เคี้ยงก็ยอมทุกอย่าง กลายเป็นว่า เคี้ยงกับทรงกลด ญาติดีกันโดยปริยาย แต่เง้กก็ยังยื่นคำขาดอีกว่า หากเคี้ยงยังไม่เลิกเปิดบ่อน และโรงฝิ่น เง็กก็จะไม่ยอมฝากชีวิตไว้กับเคี้ยงอีกต่อไป ทำให้เคี้ยงคิดหนักมาก อิกเห็นภาพที่เคี้ยงกลายเป็นพ่อค้าขายขนมแล้วทำใจไม่ได้ ตัดสินใจขอไปอยู่กับเล้ง เล้งเลยสั่งให้อิกฆ่าเคี้ยง แล้วยังบอกให้หมง ฆ่าตงและทรงกลดอีกด้วย เมื่อหมงและอิก ได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊ง เล้งจะได้มีคะแนนเสียงเพิ่มอีกสองคะแนนในการสนับสนุน ให้เล้งเป็นหัวหน้าแก๊งทั้งหลายอีกที

อิกไปเที่ยวที่ฉั่วเทียนเหลา แถมยังตามไปส่งหยกมณีถึงที่บ้าน อันหึงหยกมณีจนเห็นได้ชัด หยกมณีบอกว่าตนเองจะไปร้องเพลงที่ฮ่องกง อันไม่คัดค้าน เพราะเห็นว่าเป็นอนาคตของหยกมณี ยิ่งทำให้หยกมณีเสียใจที่อันไม่รั้งตนเองไว้ แต่สุดท้ายทรงกลด ก็พูดเตือนสติ ให้อันเห็นแก่ความรักที่หยกมณี มีต่ออัน จนสุดท้าย อันก็ตามมาง้อขอคืนดีกับหยกมณีได้ในที่สุด

ทรงกลด พาตงไปหาหมอ จึงรู้ว่าตงโดนยาพิษ มุ่ยบอกว่า เห็นเหมยลี่ เอายาพิษใส่ไปในอาหารให้ตงกิน เหมยลี่ ถูกอัน และทรงกลดจับตัวไปขัง ซิ่วเอ็ง กับหมง กลัวเหมยลี่ ซัดทอดมาถึงตน ซิ่วเอ็งจึงเอายากล่อมประสาทให้เหมยลี่กิน และสั่งให้ฆ่าตัวตายในที่สุด ส่วนมุ่ย ก็รู้ความจริงเรื่อที่หมง ร่วมมือกับซิ่วเอ็ง จะฆ่าตง ซิ่วเอ็ง เลยฆ่ามุ่ย ตายตามไปอีกคนหนึ่ง ตงฟื้นขึ้นมา ได้รับรู้ทุกสิ่ง เขาทำใจยอมรับ เรื่องที่เหมยลี่ เป็นชู้กับหมงหมงกลัวความผิด จึงขอให้ซิ่วเอ็ง รีบกำจัดตงอีกครั้ง ตง ตั้งใจ จะให้ทรงกลดเป็นหัวหน้าแก๊งเขี้ยวสิงห์ จึงบอกกับปอ แต่ซิ่วเอ็ง วางยาตง จนตงกลายเป็นอัมพาต พูดไม่ได้ ไปเสียก่อน เคี้ยงยังคงแวะเวียนมาหาเง็กอยู่เสมอ เขาขอเวลาอีกนิด เพื่อที่จะเลิกทำธุรกิจผิดกฎหมาย แต่มากกว่านั้น เคี้ยงต้องการให้อาจูเรียกว่าป๊า เขารู้สึกภูมิใจมากที่มีลูกสาวที่เพียบพร้อมอย่างอาจู แต่อาจู ยังไม่มีทีท่าใจอ่อนลงเลย ทำให้เง็ก เริ่มสงสาร เห็นใจเคี้ยงมากขึ้น

หยกมณี มาบอกอันด้วยความดีใจ ว่าได้ฤกษ์แต่งงานแล้ว อีก 3 เดือนข้างหน้า อันบอกว่า เมื่อทรงกลดได้เป็นหัวหน้าแก๊งเขี้ยวสิงห์เมื่อไหร่ อันเอง ก็จะมีลูกน้อง มาช่วยดูแลทรงกลด ทำให้มีโอกาสได้อยู่กับหยกมณีมากขึ้น หยกมณียิ้มปลื้มด้วยความดีใจ ที่บ้านทรงกลด ปอประกาศให้ทุกคนรู้ว่า ทรงกลดจะเป็นหัวหน้าแก๊งเขี้ยวสิงห์ จนกว่าตง จะหายจากอาการป่วย หมงไม่ยอม แค้นใจจัด จึงจับอาจูเป็นตัวประกัน หมงจะฆ่าอาจู อาจูหนี ทรงกลดยิงหมง แล้วหมงก็รีบหนี ไปขออาศัยอยู่กับเล้งในที่สุด ทรงกลดรู้สึกผิดที่ทำให้อาจูเจ็บตัวอีกครั้ง ซิ่วเอ็งไม่ได้ยินดียินร้ายเลย เรื่องที่อาจูต้องเจ็บตัวเพราะหมง กลับขู่ตงอีกว่า ไม่มีวันกลับไปเป็นปกติเหมือนเดิมได้ ตงรู้แล้วว่า ซิ่วเอ็งเป็นคนร้าย แต่ไม่สามารถบอกใครได้

วันเลือกตั้งนายกสมาคมเลือดมังกรคนใหม่แทนสุง ที่เสียชีวิตไป ทั้งภรพ ธราม คณิน หงส์ มาเป็นกำลังใจให้กับทรงกลดอย่างพร้อมหน้า ส่วนเล้งก็ขู่ให้เคี้ยงเลือกตนเองเป็นหัวหน้า ดั่งคำที่เคี้ยงเคยให้สัญญากับเล้งไว้ ไม่เช่นนั้น เคี้ยงอาจจะเดือดร้อน การเลือกตั้ง เป็นไปอย่างสูสี เล้งเรียกคะแนนด้วยการยอมสละเสียงของตนเองหนึ่งเสียง ไม่ยอมลงคะแนน ซึ่งสุดท้าย เคี้ยงจำใจต้องเลือกเล้ง ดังคำสัญญา เลยทำให้คะแนนของทรงกลด และเล้ง เท่ากันอยู่ 9 ต่อ 9 ทรงกลดตัดสินใจ ลงคะแนนให้ตนเอง จนทำให้ทรงกลดได้เป็นหัวหน้าแก๊งเลือดมังกรในที่สุด เล้งจับมือแสดงความยินดีกับทรงกลด ด้วยใจที่เจ็บแค้น

ทรงกลดแถลงนโยบาย จะทำถิ่นมังกรสีขาว เลิกโรงน้ำชา โรงฝิ่น ฝ่ายเล้งไม่เห็นด้วย เล้งจึงท้าทรงกลด ว่าถ้าหากหนึ่งเดือนนับจากนี้ ทรงกลดทำไม่สำเร็จ เล้งจะเป็นฝ่ายยึดตำแหน่งหัวหน้าแก๊งเลือดมังกรจากทรงกลดกับมือ ทรงกลดขอแรงสนับสนุนจากเคี้ยง เพราะรู้ดีว่า หากเคี้ยงเปลี่ยนใจ มาอยู่ฝ่ายทรงกลด จะมีผู้นำ พวกพ้องของเคี้ยงอีกหลายคน ที่เห็นด้วยกับทรงกลด เคี้ยงยังไม่รับปากในทันที เขาบอกกับทรงกลด ว่าหากทรงกลด ทำให้อาจู เรียกเคี้ยงว่าอาป๊า เมื่อไหร่ จะยอมช่วย ทรงกลด เล้งแค้นใจทรงกลดมาก สั่งให้อิกกับหมง ฆ่าทรงกลด ธาม คณิน และ หงส์ให้ได้

อาจูและทรงกลด พบจดหมายของตง และวรดี แม่ของทรงกลด เขียนติดต่อกัน ทำให้ทรงกลดรู้ว่า สาเหตุที่ตงส่งทรงกลดกับแม่ไปอยู่อเมริกา ก็เพื่อความปลอดภัย ทรงกลดรู้สึกผิดต่อพ่อ ถึงขนาดไปคุกเข่าขอโทษตง อาจูดีใจที่พ่อลูกปรับความเข้าใจกันได้ ทรงกลดเริ่มรู้ตัวว่า โชคชะตาของตนเองเริ่มเหมือนกับต่อ ที่จะต้องเสียสละเพื่อคนรัก เพราะเขาเอง เริ่มรู้แล้วว่า การต่อสู้กับเล้ง กำลังจะเริ่มขึ้น และคนที่น่าเป็นห่วงที่สุด ก็คืออาจู

ทรงกลด ธาม คณิน หงส์ นัดเจอกันที่ฉั่วเทียนเหลา เพื่อหาทางพูดจาโน้มน้าว ให้สมาชิกเลือดมังกร เห็นด้วยกับนโยบายของทรงกลด แต่เล้ง สั่งให้อิกและหมง มากำจัดทรงกลด และ ธาม คณิน หงส์ จึงเกิดการยิงปะทะกัน ทุกคนแยกย้ายกันไป ทรงกลด ฝ่าดงกระสุนออกมาได้ อาจูตามมาด้วยความเป็นห่วง อันจึงยิงต่อสู้ เพื่อปกป้องอาจู สุดท้ายทรงกลด วิ่งออกมาเจอกับอาจู อันตามไปยิงสกัดอิก จนอิกหนีรอดไปได้ หมงจะยิงทรงกลด พอดีอาจูเห็นเข้าเสียก่อน อาจูจึงโชคร้าย ถูกหมงยิงบาดเจ็บ ทรงกลดแค้นหมงมาก จะตามหมงไป แต่ก็เป็นห่วงอาจู เลยต้องพาอาจูไปรักษาที่โรงพยาบาลก่อน

ทั้งเง็กเคี้ยง ต่างก็โกรธจัดที่ทรงกลดทำให้อาจูต้องเจ็บตัว ถึงแม้อาจู จะบอกว่าไม่ใช่ความผิดของทรงกลดก็ตาม ทรงกลดตัดสินใจในที่สุด เพื่อทำให้อาจูปลอดภัย จากคนร้าย เขาพาตัวอาจู เง็ก ให้ไปอยู่ที่บ้านเคี้ยงเง็กเข้าใจถึงเจตนาของทรงกลดเอง ว่าต้องการปกป้องอาจู แต่อาจูกลับเข้าใจผิด คิดว่าทรงกลดไม่รักตนแล้ว จึงทอดทิ้งตน และลูกในท้อง ทำให้ทรงกลดเองก็เสียใจมาก เพราะไม่รู้ด้วยว่า อาจู มีลูกติดท้องไปด้วย

เว่ย ต้องอยู่กับซิ่วเอ็งที่บ้านของตงต่อไป เพราะซิ่วเอ็งไม่ยอมไหนจนกว่า จะฆ่าตงได้ ยิ่งเมื่อรู้ว่าอาจูท้อง ตงมีผู้สืบสกุล ยิ่งทำให้ซิ่วเอ็งแค้นใจหนัก ซิ่วเอ็งสารภาพว่าเธอคือแม่ของเหลียง ถึงแม้ตงจะพยายามบอกว่า เขาไม่ได้โกงเหลียง ดั่งที่เหลียงบอกแก่ซิ่วเอ็ง ก่อนผูกคอตาย แต่ซิ่วเอ็งตอนนี้ ก็กลายเป็นคนที่คุ้มคลั่งจนน่ากลัวไปแล้ว ซิ่วเอ็งพาเว่ยออกไปจากบ้าน แล้วเขียนจดหมายถึงทรงกลด ทำทีว่าหมงจับตัวเว่ยกับตนเองไป ทำให้ทรงกลดร้อนใจจะออกตามหาเว่ย และไปเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้เคี้ยงเง็ก อาจู ได้รับรู้ หมงไปจับตัวตงถึงที่ในบ้าน ทรงกลดบุกไปช่วยซิ่วเอ็งและเว่ย ที่โกดังร้าง เขาโดนอิกกับหมง เล่นงานจนแทบสู้ไม่ได้ พอดีอันมาช่วย เลยทำให้ทรงกลดรอดมาได้อย่างหวุดหวิด แต่เขาแทบช็อค เมื่อเห็นซิ่วเอ็งกำลังจะฆ่าตงผู้เป็นพ่อ ทำให้ทรงกลดรู้ว่า แท้ที่จริงแล้ว ซิ่วเอ็งกับหมง ร่วมมือกันจะฆ่าคนในครอบครัวของเขานั่นเอง อาจูเอง ก็ตามมาด้วย เพราะสงสัย ว่าซิ่วเอ็งจะรู้เห็นเป็นใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น แล้วก็เป็นดังคาด

ซิ่วเอ็ง กำลังจะฆ่าทรงกลด เคี้ยงก็ปรากฏตัวขึ้น บอกกับซิ่วเอ็ง ว่า เหลียงติดการพนันจนหมดตัว เลยเอาร้านมาขายให้ตง แล้วเอาเงินตงไป โดยเคี้ยงเป็นพยานให้ ซิ่วเอ็งรู้ความจริงเริ่มคุ้มคลั่ง หมงจะยิงทรงกลด อาจูยิงไว้ได้ก่อน แล้วก็การเกิดต่อสู้กันขึ้น หมงจะยิงทรงกลด อันเห็นก่อน เอาตัวเข้าขวาง ทรงกลดแค้น ยิงหมงตาย แต่อันก็ถูกหมงยิงเช่นเดียวกัน อันฝากให้ทรงกลด เอาสร้อยคอแก๊งเขี้ยวสิงห์ไปให้หยกมณี ทรงกลดรับฝากทั้งน้ำตา อันบอก ว่าเขาได้ทำหน้าที่ปกป้องทรงกลด อย่างสมบูรณ์แล้ว แล้วอันก็หมดลมหายใจ ในอ้อมกอดทรงกลด ทั้งเคี้ยงเง็ก อาจู ปอ ตง ต่างเศร้าไปตาม ๆ กัน อาจูสงสารทรงกลดอย่างจับหัวใจ

ซิ่วเอ็ง ทำใจไม่ได้ ที่เป็นต้นเหตุ อยากร่ำรวย จนทำให้อาเหลียง ต้องหาเงินแบบผิด ๆ จนสุดท้ายต้องฆ่าตัวตาย ซิ่วเอ็งเลยตัดสินใจ ฆ่าตัวตายในที่สุด ทั้งเง็ก อาจู เว่ย เวทนาซิ่วเอ็งเป็นอย่างมาก หยกมณีเสียใจที่สุด ที่อันจากไป ทรงกลดเองก็รู้สึกผิด ที่ไม่อาจทำให้อัน ได้แต่งงานกับหยกมณี แต่ถึงแม้หยกมณีจะเสียใจ ที่ไม่อาจได้ร่วมชีวิตกับอัน แต่เธอก็ยืนหยัด ใช้ชีวิตเพียงลำพัง โดยมีอันอยู่ในใจเสมอ

ตงเริ่มมีอาการดีขึ้น จนสามารถเดินได้ดังเดิม ตงบอกให้ทรงกลด ไปพาอาจูกลับมาเป็นนายหญิงแห่งแก๊งเขี้ยวสิงห์ให้ได้ อาจูยอมเรียกเคี้ยงว่า ป๊า ในที่สุด ทำให้เคี้ยงดีใจมาก ส่วนทรงกลด ก็ไปง้ออาจู จนอาจูใจอ่อน ยอมกลับมาอยู่ที่บ้านทรงกลด ทั้งเคี้ยงเง็กเว่ย ตง ปอ ต่างดีใจที่อาจูกำลังตั้งท้อง โดยเฉพาะทรงกลด เขาให้คำมั่น จะดูแล ปกป้องอาจู และทุกคนในครอบครัว ให้มีความสุขตลอดไป