เรือนกาหลง

“กาหลง” (ฝนทิพย์ วัชรตระกูล) สาวงามประจำหมู่บ้าน โยกย้ายขยับแขนขาด้วยลีลาอ่อนช้อย ตามท่วงทำนองเสียงระนาดของ “ไม้” (วงศกร ปรมัตถากร) หนุ่มคนรักที่เพาะบ่มความรักมายาวนาน...ไม้สัญญาจะเร่งทำงานเก็บเงินมาสู่ขอกาหลง.. “โชติ” (พูลภัทร อัตถปัญญาพล) นักเลงหัวไม้ลูกชายผู้ใหญ่บ้าน เข้ามาแย่งชิงกาหลง อ้างว่าแม่ของกาหลงสั่งให้มารับตัว... กาหลงดิ้นขัดขืนไม่ยอมไป.. เตะต่อยถีบโชติแต่ไม่อาจสู้แรงชาย..ไม้จึงใช้วิชาหมัดมวยโบราณเล่นงานโชติและลูกน้อง พวกโชติหมดหนทางสู้ “แม่กลอย” (สรารัตน์ หลุ่นเรือวงศ์) แม่ของกาหลงเข้ามาตบตีไม้ ที่ขัดคำสั่งห้ามคบหากาหลง แม่กลอยไม่ต้องการลูกเขยเด็กวัดไร้ญาติ พร้อมบังคับกาหลงเป็นเมียโชติ ชีวิตจะได้สุขสบาย กาหลงยืนยันความรักที่มีต่อไม้ ไม่ว่าจะเป็นจะตายขอเคียงคู่อยู่กับไม้ แม่กลอยโกรธในความดื้อรั้นของลูกสาว จับกาหลงมัดโบยไม้ใต้ถุนเรือน!!
ไม้สงสารกาหลงและเสียใจที่ไม่มีเงินสู่ขอได้....ตัดสินใจพากาหลงหนีไปตายดาบหน้า...ระหว่างทางหนีที่บึงบัว..กาหลงเปลี่ยนใจไม่อยากทิ้งแม่...เพราะเธอเปรียบเสมือนเสาหลักของบ้านคอยทำนาหาเงินและดูแล “ชบา” (อัทธนียา เอี่ยมวสันต์), “กาเหว่า” (สุทธินันท์ เทียนสุวรรณ) หลานสาวหลานชายที่กำพร้า ไม้เข้าใจความรู้สึกกาหลง ร้องไห้โฮที่ชาตินี้คงไม่ได้เคียงคู่อยู่กับกาหลง...กาหลงสงสารชายคนรักโผเข้าสวมกอดไม้...ร้องไห้น้อยใจในชะตาชีวิต......
“ผู้ใหญ่ช่วง” (ภูธฤทธิ์ พรหมบันดาล) พ่อของโชติ ทวงหนี้สินที่แม่กลอยติดการพนัน โชติต่อรองให้ยกกาหลงแล้วจะให้เงินอีกโข แม่กลอยยอมตกลงทันที กาหลงเสียใจที่ต้องเป็นเมียโชติ... “พุดจีบ” (คะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์) ลูกเศรษฐีเพื่อนสนิทกาหลง.. ขอร้องให้ “บุญอิ่ม” (กชกรณ์ นิมากรณ์) นำเงินมาใช้หนี้ช่วยกาหลง บุญอิ่มรักและเอ็นดูกาหลงเหมือนลูก...ใช้หนี้แทนแม่กลอยจนหมด แต่ขอร้องให้แม่กลอยยกกาหลงให้ไม้..แม่กลอยเห็นแก่บุญคุณที่บุญอิ่มคอยช่วยเหลือมานาน เรียกไม้เข้าพบและตั้งเงื่อนไข..ภายในหนึ่งเดือน หากปลูกเรือนไม่เสร็จ....จะยกกาหลงให้โชติ!
ไม้ขอบใจพุดจีบที่ช่วยเหลือ..พุดจีบอวยพรให้ไม้สมหวังในรัก ทั้งๆ ที่ความจริงแล้ว พุดจีบมีใจให้ไม้มานาน เธอทำได้เพียงเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อให้คนรักสมหวัง...
“โขง” (ศรุฒ สุวรรณภักดี) กับ “จอก” (ต๋อง ชวนชื่น) เพื่อนรุ่นน้องศิษย์ร่วมวัด เรียกประชุมพลพรรคช่วยเหลือไม้ “มัคทายกเฟื้อง” (จิ้ม ชวนชื่น) เสนอความคิดให้ต่อยมวยหาเงิน เพราะเฟื้องเป็นครูมวย “สัปเหร่อขาว” (กล้วย เชิญยิ้ม) สั่งให้เปิดวิกเล่นลิเก เพราะสัปเหร่อขาวเป็นลิเกเก่า สองเสือเฒ่าจึงเปิดศึกปะทะคารม เนื่องจากมีปมแย่งชิงความเป็นญาติผู้ใหญ่ที่คอยเลี้ยงดูไม้เด็กกำพร้า..โขงกับจอกต้องนิมนต์ “หลวงพ่อ” (โยธิน มาพบพันธ์) มาสงบศึก หลวงพ่อเทศนาธรรม “อยากได้ดีก็ทำดี อยากได้ไม้ก็ไปหาไม้”.....ไม้กับกาหลงตีปริศนาธรรมออก...รีบช่วยกันกวาดลานวัด เล่นลิเกรับบริจาคไม้สร้างเรือน!
ชาวบ้านที่รักใคร่ชอบพอกาหลงและไม้ ต่างงัดฝาบ้าน,พื้นบ้าน,ชานระเบียงแบ่งปันไม้ให้คู่รัก..สัปเหร่อขาวงัดฝาโลงมาร่วมด้วย “อบเชย” (อมีนา พินิจ) น้องสาวของโชติ อยากได้ไม้มาทำผัว สั่งให้ “เผื่อน” (ภัทรนิษฐ์ แก้วมณี) ขี้ข้าคนสนิทไปขัดขวางแต่ไม่สำเร็จ ถูกพวกโขงและจอกสกัดทัพไว้ได้... กาหลงซึ้งน้ำใจที่ชาวบ้านร่วมช่วยเหลือ สัญญาจะหาโอกาสตอบแทนน้ำใจทุกคน....ไม้เร่งลงมือปลูกเรือนทันที!
โชติกลัวจะเสียกาหลง ขอให้ช่วงไปสู่ขอกาหลงชิงตัดหน้าไม้ แต่ช่วงต้องการพุดจีบมาเป็นสะใภ้...ถึงจะสมน้ำสมเนื้อ...โชติสารภาพว่าไม่ได้รักกาหลงแค่อยากเอามาทำเมียหักหน้าไม้...
ช่วงเสนอให้โชติฉุดกาหลง!
ไม้สร้างเรือนหอจนเสร็จ...แต่งหล่อร้องลิเกนำพานดอกไม้ไปสู่ขอ..แม่กลอยเล่นแง่บอกให้หาเงินใส่พานให้สมเกียรติ กาหลงเสียใจที่แม่กลับคำ..ถึงขั้นจะฆ่าตัวตายให้รู้แล้วรู้รอด....ไม้เตือนสติให้กาหลงสู้กับอุปสรรค...เขายอมทำตามข้อเรียกร้องของแม่กลอย....ออกเดินทางไปต่อยมวยคาดเชือกหาเงินที่ต่างหมู่บ้าน....
ก่อนเดินทาง...กาหลงพาไม้ไปสาบานรักที่ศาลเจ้าไทรทอง ไม้สาบาน “จะรักกาหลงคนเดียวไม่เสื่อมคลาย” ส่วนกาหลงตั้งจิตอธิษฐาน...“ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย..จะรอคอยไม้อยู่ที่เรือน”
ทั้งสองไม่รู้เลยว่า...การตั้งจิตอธิษฐานในครั้งนั้น..จะเป็นพันธนาการผูกมัดทั้งสองไว้..
ตะวันเคลื่อนเดือนคล้อย...กาหลงรอคอยไม้ที่เรือน เสียงฝีเท้าก้าวขึ้นบ้าน กาหลงคิดว่าเป็นไม้แต่กลับเป็นโชติบุกมาขืนใจ กาหลงดิ้นรนต่อสู้วิ่งหนีจากเรือนท้ายหมู่บ้านไปถึงต้นไทรทอง....กาหลงกราบเท้าร้องขอให้ปล่อยตัว.....โชติหน้ามืดตามัวไม่ฟังเสียง กาหลงไม่ยอมตกเป็นเหยื่อ ดิ้นขัดขืนคว้ามีดของโชติปาดหน้าและจ้วงแทงโชติ.. “สิง” (อติรุจ สิงหอำพล) ลูกน้องมือขวาเข้ามาช่วยโชติไว้....โชติโกรธจัดต่อยกาหลงสลบ สั่งให้ลูกน้องนำกาหลงไปฆ่า!
ไม้ต่อยมวยชนะได้เงินก้อนโต รีบเดินทางกลับไปหากาหลง
“มั่น” (บุญชู เชิญยิ้ม) และ “ขาบ” (ณพรัตน์ ทองริดสุข) ลูกน้องโชติ จับกาหลงมัดเท้าผูกก้อนหิน โยนถ่วงน้ำที่บึงบัว.. กาเหว่านั่งตกปลาเห็นเหตุการณ์ร้องเสียงหลง...ลูกน้องโชติกลัวความผิด รีบไล่ล่าฆ่าปิดปากกาเหว่า....กาหลงจมอยู่ใต้น้ำฟื้นตัวได้สติ....ดิ้นรนจะว่ายน้ำเอาชีวิตรอด...แต่หินดึงรั้งตัวจมลง..ด้วยแรงรักที่มีต่อไม้ กาหลงไม่พร้อมยอมตาย....กลั้นใจแก้เชือกที่มัดเท้าจนหลุดแล้วดีดตัวขึ้นเหนือน้ำ...ร้องไห้ดีใจที่เอาชีวิตรอดมาได้....
ส่วนกาเหว่าหนีการไล่ล่าของพวกมั่น ซ่อนตัวในเรือพ่อค้าซึ่งออกเดินทางไปต่างเมือง พวกมั่นจึงต้องลงเรืออีกลำ...ตามไปฆ่ากาเหว่า...
พุดจีบแปลกใจที่กาหลงหายไปจากเรือน ออกตามหามาเจอตัวที่บึงบัว กาหลงไม่กล้าเล่าความจริง เพราะโชติขู่จะฆ่าแม่กลอยหากกาหลงเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น....กาหลงจึงโกหกว่ามาเก็บบัว แล้วรีบกลับเรือนไปรอคอยไม้ตามสัญญา....พุดจีบได้แต่สงสัยในท่าทีของกาหลง
กาหลงกลับมายืนรอคอยการกลับมาของไม้....ไม้ก้าวขึ้นเรือนพร้อมเงินก้อนโตที่จะสู่ขอกาหลง ทั้งสองโผเข้ากอดด้วยความรัก..ไม้พร่ำพรรณาถึงความรักที่จะอยู่กับกาหลงชั่วนิรันดร์ กาหลงน้ำตาไหล..ไม่อาจบอกความจริงสิ่งที่เกิดขึ้น...เธอสัญญาจะรักไม้และซื่อสัตย์กับไม้จนวันตาย...
โชติตกใจที่กาหลงไม่ตาย สั่งให้สิงออกไปสืบ จึงรู้ว่าพวกมั่นลงเรือไปต่างเมือง...โชติคิดว่าลูกน้องกลัวความผิด ปล่อยตัวกาหลงแล้วหนีไป....โชติคิดกำจัดกาหลงให้ได้ เพราะกลัวกาหลงแฉเรื่องระยำ เหมือนครั้งที่โชติขืนใจ “จำปา” (ประถมาภรณ์ รัตนภักดี) จำปาจะไปบอกทุกคน โชติจึงจับผูกคอที่ต้นไทรทอง แล้วสร้างสถานการณ์ว่าจำปาผูกคอฆ่าตัวตาย!!
ชบาทุกข์ใจที่กาเหว่าหายตัวไป กาหลง, ไม้และชาววัดช่วยกันตามหา “ยายมา” (ไปรมา รัชตะ) และ “ตาสร” (ชูษี เชิญยิ้ม) ขาเม้าท์ประจำตลาด รายงายข่าวว่าเห็นกาเหว่าวิ่งลงเรือสินค้า...ทุกคนคิดว่ากาเหว่าหนีเที่ยวเหมือนที่ผ่านมา ..รอคอยให้กลับมาเองแล้วจะเฆี่ยนให้หลาบจำ
ในที่สุดวันงานมงคลมาถึง...กาหลงแต่งชุดเจ้าสาวสีสด....จัดเตรียมดอกไม้ทำพิธี...กาหลงต้องการดอกบัวบูชาพระ...จอกอาสาไปเก็บให้....ทุกคนรอคอยอยู่นานมาก จอกกลับมาพร้อมดอกบัวในมือ มีอาการเหม่อลอย เจอหน้ากาหลงก็ชักดิ้นชักงอเสียสติ......โขงลงความเห็นว่าจอกโดนผีเข้าเพราะเยี่ยวรดจอมปลวกที่ต้นไทรทอง ไม้รีบหามจอกไปให้หลวงตารดน้ำมนต์ กาหลงกลัวเสียฤกษ์จึงลงมือไปเก็บดอกบัวที่บึงเสียเอง พิธีแต่งงานดำเนินไปจนเสร็จ
กาหลงทำหน้าที่ภรรยาที่แสนดี มีความรักเข้าอกเข้าใจ กลายเป็นเงาของกันและกันกับไม้ ใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุข แต่การกลับมาของกาเหว่าก่อให้เกิดเรื่องราวมากมาย เรื่องราววุ่นวายซับซ้อนต่างๆ ที่เกิดขึ้นจากแรงรัก แรงอธิษฐาน ที่กลายเป็นเครื่องพันธนาการผูกมัดกาหลงไว้กับไม้ ทำให้กาหลงถลำลึกพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาความรักที่เธอมีให้ไม้ชั่วนิรันดร์.....