รักนี้หัวใจมีครีบ

ใต้ท้องทะเลไทยที่สวยงาม เต็มไปด้วยเหล่าสัตว์น้ำและปะการังรัง ปรากฎร่างของนางเงือกสองนาง คือ มีนานุช (ลักษณ์นารา เปี้ยทา) เงือกน้อยผู้ที่มีหน้าตาสระสวย อ่อนโยน ดูบริสุทธิ์ และอีกนางหนึ่งคือ มัสยา (วิชุดา พินดั้ม) ที่มีหน้าตาและอายุแก่กว่า เงือกน้อยมีนานุชพอสมควร ศ.ดร.ธารา (เกริก ชิลเลอร์) อาจารย์ประจำภาควิชาวิจัยทางทะเล ออกทำการวิจัยเกี่ยวกับมลพิษทางทะเล โดยมี ชลนที (ฐากูร การทิพย์) ลูกชายติดตามไปทำการวิจัยในครั้งนี้ด้วย แต่ชลนทีได้พลัดตกจากเรือลงทะเลไป แม้ว่า ศ.ดร.ธาราจะพยายามช่วยแต่ก็ไม่ทัน ทันใดนั้นก็มีนางเงือกน้อยมาช่วยไว้ทัน นำร่างของชลนทีขึ้นฝั่ง พอชลนทีฟื้น ได้ตอบแทนบุญคุณที่มีนานุชช่วยชีวิตไว้โดยการดูแลเธอเป็นการตอบแทน แต่ชลนทีไม่รู้ว่าผู้หญิงที่ชื่อมานีนุชนั้นไม่ใช่คนแต่เธอเป็นนางเงือก พอขึ้นฝั่งจากหางก็จะกลายเป็นขา และครีบก็จะกลายเป็นแขน ก็เลยทำให้มีนานุชเป็นมนุษย์ที่มีหน้าตาสระสวยมาก ด้วยการไม่คุ้นเคยกับชีวิตแบบมนุษย์ ชลสอนให้มีนารู้จักโลกมนุษย์มากขึ้น จนกระทั่งทั้งสองเริ่มสนิทสนมกันและมีนาก็เผลอใจไปรักชลโดยรู้ตัวอยู่แล้วว่าความรักครั้งนี้มันเป็นไปไม่ได้ มีนานุชใช้ชีวิตบนโลกมนุษย์อยู่อย่างยากลำบากนัก แม้กระทั่งการกิน เธอจะกินแต่สาหร่าย และเวลาดื่มน้ำเธอจะเทเกลือลงในน้ำก่อนดื่มทุกครั้ง หรือเวลาที่เจอสัตว์น้ำเธอจะทักทายและพูดคุยเหมือนเป็นเรื่องเป็นราว ชลนทีเริ่มเห็นถึงความแปลกประหลาดในตัวของเธอ เพราะสิ่งที่ ศ.ดร.ธารา เห็นเกร็ดที่หล่นจากตัวของมีนาในห้องน้ำ มันสวยงามมากเหมือนเกร็ดนางเงือก เขาจึงอยากพิสูจน์ว่าเธอเป็นนางเงือกอย่างที่คนอื่นเขาพูดจริงๆหรือเปล่า เขาจึงให้ชลผู้เป็นลูกชายพยายามนำน้ำมาสาดให้มีนานุชเปียกเพื่อจะให้เธอกลายร่างเป็นเงือกให้จงได้ แต่ก็ไม่สำเร็จ เธอมีการเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลา เพราะมัสยาจะเตือนเธอทุกครั้งที่ ศ.ดร.ธาราคิดจะวางแผนร้ายในการเปิดเผยตัวจริงของเธอให้ได้ เพื่องานวิจัยว่านางเงือกมีอยู่จริงของ ศ.ดร.ธาราจะเป็นผลสำเร็จและดังไปทั่วโลก และแล้วความจริงก็ถูกเปิดเผยขึ้นในวันสงกรานต์ ซึ่งมีนาไม่ทันได้ตั้งตัวและไม่รู้ว่าวันสงกรานต์คือการสาดน้ำกันทั่วบ้านทั่วเมือง พอโดนน้ำร่างของเธอก็กลายเป็นนางเงือกต่อหน้าชลทันที มีนาถูกจับไปแช่น้ำในอ่างพร้อมกับล่ามโซ่ กับวงแหวนเหล็กที่ล็อกเอวไว้อย่างแน่นหนาพร้อมที่จะขายให้นักวิทยาศาสตร์จากสหรัฐอเมริกาเพื่อเอาไปทำการวิจัยในราคามหาศาล ชลทนเห็นมีนาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ไม่ได้ จึงตัดสินใจช่วยมีนาออกมา ถึงแม้ในใจจะยังโกรธ และเสียใจกับการปิดบังความลับในครั้งนี้อยู่ก็ตาม ชลกับมีนาถูกตามล่าไปจนมุมที่ริมทะเล ชลโดนยิงจนได้รับบาทเจ็บ ส่วนมีนาก็หนีลงน้ำไปใต้ทะเลลึก จากนั้นชลก็ไม่ได้เจอมีนาอีกเลย แต่แล้วเมื่อเวลาล่วงเลยไปนานเป็นปี ชลได้กลับมานั่งที่สะพานปลาอีกครั้งมองดูท้องทะเลด้วยความคิดถึงมีนาอย่างจับใจ เขาก็หันมาเห็นขาของคนๆหนึ่งที่มายืนอยู่ข้างๆเขา และร่างของคนๆนั้นค่อยๆนั่งเคียงลงข้างเขา ซึ่งนั่นก็คือ มีนานุชนั่นเอง....